powrót do 36

2010-09-02T09:08:00.002+02:00

Grubasy. Polecam wszystkim którzy jeszcze nie widzieli. Nie wiedziałam czy śmiać się płakać...

Wracam na blog. Obroniłam pracę magisterską. Jestem już bliżej 36. Mam sporo bardziej lub mniej diet-przepisów. Mam nadzieje że tęskniliście. Wciąż nie działa mi przecinek...

dwie zupy

2010-04-25T16:18:00.003+02:00

Obie zupy bezglutenowe. Jedna bezmleczna. Jedna zielona, a druga czerwona.
Obie bardzo szybkie.

Zielona

potrzebne:
paczka groszku mrożonego
2 łyżki buliony warzywnego z M&S
kawałek sera (prawie) feta
pieprz
trochę jakiś kiełków

gotujemy wszystko razem (oprócz sera i kiełków). Jak się groszek ugotuje, miksujemy razem z serem. Podać to można np z kiełkami. Chociaż jakieś grzanki pewnie też mogą być.

Czerwona

potrzebne:
2 puszki pomidorów bez skórki
1 puszka mleka kokosowego (ja miałam odtłuszczone)
2 łyżki bulionu warzywnego z M&S
2 łyżeczki garam masala
1 łyżeczka cynamonu
pół łyżeczki pieprzu cayene
trochę wody
ugotowany ryż (ja miałam 2 torebki jaśminowego)

gotujemy wszystko razem (oprócz ryżu), a potem miksujemy. (dodaj wodę jeśli za gęste). Dodajemy ryż. Pasuje do tego parę listków kolendry.

Proste, prawda?

I szybkie.

I smaczne.

Ciasto marchewkowe na pesach

2010-04-25T16:11:00.002+02:00

Już dawno po Pesach, ale przepisu wciąż nie dałam...

Trzeba mi nadrobić.

Potrzebne:

2 szklanki mąki (macowej)
2 szklanki startej marchewki
2 szklanki oleju
2 szklanki cukru
paczka suszonych żurawin
2 łyżeczki cynamonu
2 łyżeczki sody oczyszczonej
4 jajka
tabliczka gorzkiej czekolady
płatki migdałów

Cukier i jajka ucieramy. Dodajemy po trochu mąkę i olej. Potem cynamon i sodę. Na końcu marchewki i żurawiny. Ciasto wlewamy do duuużej formy i pieczemy jakieś 50 min. Ciężko powiedzieć w jakiej temperaturze. Nasz piecyk nie potrafi się ze mną komunikować. Więc najlepiej sprawdzać czy już upieczone drewnianym patyczkiem.

Jak wyjmiemy i ostygnie polewamy rozpuszczoną wcześniej czekoladą i posypujemy migdałami. I gotowe.

To dobre i mokre ciasto. Długo świeże. O ile coś zostanie.

Utzr

śniadanie mistrzów

2010-04-25T16:00:00.003+02:00

Przed państwem Gazmend Kapllani. Oraz Były Karmiciel (już nie karmi). Za obiektywem ja.

Tu o książce.

a tu w bułgarskim tygodniku

mmm

2010-03-31T16:24:00.003+02:00

Nie mam czasu na tekst, a tak bardzo chciałabym mieć

melokolada

2010-02-04T10:08:00.003+01:00

Chodzi za mną takie połączenie, ale nie mam na nie pomysłu... Może ktoś?

wraaaaacaj już

2010-01-31T13:11:00.008+01:00

"Wracaj już!"

Wróciłam. Co prawda 2 tygodnie temu... Ale lepiej napisać późno, niż wcale!

Byłam przez 3 tygodnie w kraju, gdzie można chodzić boso po plaży i gdzie na wieczór trzeba pamiętać żeby wziąć ze sobą chustę do przykrycia pleców. Gdzie świeci ciepłe słońce i jest sezon na truskawki. Gdzie schudłam 3 i pół kilo! (Nie nie kupiłam sobie wagi do domu, to byłoby niebezpieczne). Gdzie poznałam wielu fantastycznych ludzi.

Po powrocie w nasze mrozy, brakuje mi warzyw, które nie są zwiędłe. Żywię się głównie mandarynkami i grejpfrutami. Zaliczam sesje. Zaczynam nową pracę. Marznę.

Robię sobie gorącą czekoladę na ryżowym mleku (na sojowym lepsza, ale ryżowe zdrowsze).

Odkrywam też nowe smaki. Kanapka z wędzonym łososiem i różowym grejpfrutem- to jest to!

A tu przepis na bardzo zimową przekąskę lub śniadanie, które pozwala mi przetrwać mrozy:

Potrzebne:
3/4 kubka płatków żytnich błyskawicznych
1/3 gorzkiej czekolady
szczypta cynamony
2 łyżeczki cukru
1/4 kubka wrzątku
kilka rodzynków lub trochę kandyzowanej skórki pomarańczy, myślę, że kandyzowany imbir (właśnie! trzeba zrobić!) też by pasował

Wszystko łączymy, mieszamy i odstawiamy na 1 minutę. Nie wygląda może zachęcająco, ale smakuje pysznie.

Czasem żeby poradzić sobie z naszym mrozem potrzebuje dużej dawki cytrusów i wtedy czuję się już prawię jak tam...

Sąsiedzi

2009-12-20T22:31:00.004+01:00

Kilka scen, a może nawet cały film "Dzień świra" kręcono na osiedlu, gdzie od jakiegoś czasu mieszkam. To z lekka surrealistyczne uczucie oglądać film w jego scenografii. Parę rzeczy się nie zgadza: np. ludzie sprzątają tu po swoich psach, na miejscu "mini marketu" jest teraz salonik z automatami do gry. Został nieśmiertelny "mokpol", kosiarka o 7 rano... Jednak mimo wszystko ten post dedykowany jest moim Sąsiadom.

Historia zaczyna się w Monte Negro tuż przy Mokotowskiej, gdzie umówiłam się dziś na piwo, a przy okazji zjadłam najlepszą w moim życiu fasolę duszoną z papryką i pomidorami! Rozgrzana poszłam jeszcze na herbatę do innego miejsca, a potem na autobus, na który jak zwykle musiałam biec. Autobus się za mój wysiłek odwdzięczył, bo szybko zawiózł mnie w swoim ciepłym wnętrzu do domu, miał tapicerkę w Kolumny Zygmunta (kto by odmówił żeby sobie usiąść na Kolumnie Zygmunta?), i mówił na dodatek za ile minut będę na danym przystanku. Bomba! Taka szczęśliwa, że po długim dniu wreszcie się położę w ciepłym łóżku, szłam do domu. Tam okazało się, że zamarzł domofon. Próbowałam wszystkiego. Dmuchałam, chuchałam, dzwoniłam do sąsiadów. Bez skutku. Aż nagle, nie wiadomo kto otworzył mi drzwi domofonem! Chciałabym bardzo podziękować sąsiadowi, który to zrobił widząc mnie stojącą na mrozie!

Jej/Jemu dedykuje makaron ryżowy z zielonym curry. Jak kiedyś będzie miała/miał ochotę niech wpada na obiad!

Dla innych podaje przepis.

Potrzebne:
Paczka makaronu ryżowego (wstążki) i gorąca woda do jego przygotowania
Paczka mrożonego szpinaku w liściach
duża cebula pokrojona w kosteczkę
ząbek czosnku
dwie łyżeczki pasty zielone curry z M&S
pół puszki mleka kokosowego
sos sojowy ciemny (jakieś dwie łyżki)
oliwa (jakieś 4 łyżki)
uprażone na suchej patelni pestki słonecznika

Rozmrażam szpinak, na drugiej patelni podsmażam cebulkę, dodaje ją do szpinaku i zalewam mlekiem kokosowym. Chwilę duszę, dodaję czosnek i pastę curry. Jeszcze chwilę duszę. do dużej miski wsypuje przygotowany makaron (tnę go jeszcze nożyczkami- wygodniej się je) i daję oliwę i sos sojowy, dodaje wszystko z patelni i mieszam. Na talerzu posypuję słonecznikiem. Pycha też na zimno!

zimno

2009-12-18T18:18:00.004+01:00

Nic nowego o chłodzie nie napiszę. Że zimno każdy czuje. U mnie wwiewa zimno przez nieszczelne, stare okna. Wieje tak, że widać to nawet na zdjęciu.

Dziś ostatni dzień Chanuki, z okazji której pozwoliłam sobie nawet na jednego pączka. Myślę, że nie warto było zgrzeszyć, bo te akurat pączki nie słyną ze swej smakowitości, poza tym bolał mnie potem brzuch. Bez sensu bardzo zjadłam.

Dziś przygotuję na kolację szpinakowe curry. Relacja wkrótce. Na razie relacja z zakupów.

W mojej ulubionej (bo bardzo taniej) księgarni kupiłam dziś dużo literatury. Głównie nie dla siebie, ale coś na moje długie, samotne wieczory też się znalazło: "Czterdzieści cztery przyjemności", czyli kulinarne felietony, których autorem jest Tadeusz Pióro. Okładka przepiękna!

Byłam dziś też w jednym z moich ulubionych stanikowych sklepów. Zawsze wydawało mi się, że nosze niepopularny rozmiar. Dziś się dowiedziałam, że jednak jeden z najpopularniejszych. Kto by pomyślał. Także zakupy nie były łatwe (łatwe tylko pod tym względem, że mając niewielki wybór nie musiałam wiele przymierzać... marne pocieszenie). O stanikowym odchudzaniu już pisałam tu . Polecam taką metamorfozę! Dobrze zacząć nowy rok w dobrym rozmiarze.

Od jakiegoś czasu krążą plotki, że wreszcie w Warszawie mój ulubiony M&S będzie miał w stacjonarnej ofercie rozmiarówkę bielizny, z której da się coś dla mnie wybrać. Musze sprawdzić!

Na razie przygotowując kolację będę sprawdzać ich mleko kokosowe o obniżonej zawartości tłuszczu!

Gessler zupa nie taka świetna

2009-12-17T17:27:00.003+01:00

Zajętośc nie mija. Ostatnio rzeczą, jaką ugotowałam była zupa pomidorowa z Marksa i Spencera (właściwie tylko wylałam z puszki i podgrzałam). Więc ląduje tu kolejna historia z szuflady.

Gotując rzadko korzystam z przepisów kulinarnych. A nawet jeśli, to najczęściej bardzo frywolnie. Traktując przepisy jako bazę do swoich "wariacji na temat..." Jednak jak już wspominałam, kupiłam sobie piękną książkę kucharską Marty Gessler "Kolory smaków". Fantastycznie wydana, z przepięknymi zdjęciami, prostymi przepisami... Postanowiłam zrobić białą zupę.

Jak widać- wyszła żółta, bo potraktowałam przepis bardzo swobodnie. Mimo, że smakowało dobrze, postanowiłam spróbować jeszcze raz, tym razem trzymając się przepisu. Wyszło ładnie, ale niezbyt smacznie. Nie sądzę, żeby jakieś poza przepisowe zmienne miały tu coś do czynienia, bo trzymałam się przepisu ściśle i do końca. Widać to co ładne nie musi być smaczne (i odwrotnie!).

Są jednak rzeczy ładne i smaczne. Najlepszymi z nich są mandarynki. Zaczęła się zima, więc sezon na te świetne owoce. To jedyny aspekt zimy, jaki lubię. Czemu najlepsze mandarynki są właśnie latem? Czy to nie przypadkiem efekt tła?

P.S. Moja siostra właśnie odkryła, że kasza nie jest osobnym, jak to określiła "warzywem", tylko produktem obróbki różnych zbóż. To odkrycie wywołało u niej podobne zdumienie jak moje niegdysiejsze zauważenie, że świetliki naprawdę istnieją, a nie są baśniowymi stworzeniami. Długo nie mogłam sobie z tym poradzić, mam nadzieję, że siostrzyczce nie przyjdzie zaakceptowanie faktu pochodzenia kaszy z podobnym do mojego trudem.

uffff

2009-12-13T23:59:00.004+01:00

Skończył się zupełnie szalony tydzień. Padam z nóg. Chociaż siedzę. Oddałam kolejny rozdział pracy magisterskiej, dostałam pracę (nie magisterska, tylko taką prawdziwą), za 2 tygodnie jadę na ponad 2 tygodnie do Izraela, zaczęłam nowe studia. Jak się to czyta, to może wydaje się, że to mało, ale, jakoś chyba jednak dużo w rzeczywistości...

Jakoś mało odkrywcza jestem w kuchni, więc wrzucam stare rzeczy, co czekają na swoja kolej w poczekalni.

Taka pasta do kanapek:

Potrzebne:
-podsmażone na oliwie mała cebulka i ząbek czosnku
-mały koncentrat pomidorowy
-szklanka czerwonej soczewicy
-szczypta soli, pieprzu
-lubczyk, ze dwie szczypty
-gorąca woda

do podsmażonych warzyw dajemy soczewice i zalewamy gorąca wodą żeby wody było tyle co soczewicy. mieszamy, niech często mieszane gotuje się na małym ogniu z 10 minut, można dolać w razie czego więcej wody i sprawdzać, czy już miękkie, na koniec dodajemy koncentrat i przyprawy. Miksujemy (ale można też bez miksowania). Jak wystygnie pyszne do kanapek! I ładne.

Podczas pisania pracy jadłam tak, że nawet nie wiedziałam kiedy zrobiłam sobie tę kanapkę, co właśnie ją pochłonęłam, na zmianę z kukurydzą i kisielem, i masłem orzechowym (bo mój ulubiony M&S otworzył sklep w centrum!). Ale ludzie mówią, że nie przytyłam, może to tylko kurtuazja, a może to stres zjada te kanapki, nie ja. Na razie postanowiłam dać sobie spokój z dietą. (taką co odchudza, bo zdrowotna trzymam).

cukierkowo

2009-11-29T22:21:00.007+01:00

Znalazłam czeskie żelki produkowane z roślinna substancją żelującą, czyli agar. Polecam. Smaczne i ładne. I niewieprzowe.

Ładny też miał być krem z kalafiora. Z przepisu z przepięknie wydanej książki Marty Gessler "Kolory smaków". Książka podzielona na kolorowe rozdziały. Chciałam zrobić białą zupę z kalafiora. Wyszła żółta, bo okazało się, że nie ma składników na białą. też była smaczna. Tyle, że żółta.

lody, mleko, gluten

2009-11-16T15:14:00.004+01:00

Znów na zewnątrz ciemno, szaro-buro, dlatego samemu trzeba sobie dostarczać kolorów. Miałam ochotę na lody. Poszłam do lodziarni La Fragola w Galerii Mokotów i zapytałam: "Macie lody bez mleka?", "Mamy, te pięć smaków sorbetowych". To ja poproszę małe lody (w tej lodziarni lody nakładają szpachelką i małe lody mogą się składać z trzech smaków). Poprosiłam żeby były podane w papierowym kubeczku zamiast wafelka (bo nie jej mąki pszennej) i wymieniłam jakie trzy smaki sobie życzę). Usłyszałam: "Ale do papierowych my nakładamy tylko dwa smaki, dwie gałki". Odpowiedziałam: "Dlaczego?", usłyszałam: "No dwie kulki, nie nakładamy szpachelką". Ten dialog trwał dobrą chwilę, ja nie dając za wygraną wciąż pytałam "Dlaczego?". Nie dostałam żadnej konkretnej odpowiedzi, więc w końcu powiedziałam: "Czemu jeśli nie mogę jeść mąki mogę spróbować tylko dwóch smaków lodów, a inni mogą wybrać trzy? Czy to nie jest może lekka dyskryminacja dietetyczna?". Pani niezmiennie mówiła: "No dwie kulki, nie nakładamy szpachelką". W końcu powiedziałam: "Poproszę 3 smaki". I... dostałam. To zamawianie lodów trwało nieco dłużej niż zwykle, ale się opłaciło- wygrałam!

Teraz przyjemniejsza historia. Wczoraj byłam w Kawiarni Ogrody na Mariensztacie. Okazało się, że nie tylko każdą kawę mogą zrobić na mleku sojowym (no cóż, niezbyt to zdrowe, ale każdy czasem ma ochotę na kawę z mlekiem...), każdy koktajl mogą zrobić na soku jabłkowym zamiast na jogurcie i na dodatek mają ciasto czekoladowe bez mleka i bez mąki oraz takowe (nie czekoladowe, tylko bezglutenowe i bezmleczne) zupy! Mają też zwykłe ciasta i ciasteczka, kawy ze zwykłym mlekiem i wszystko jak trzeba, nawet tonik! Poza tym wszystkim mają jeszcze super wystrój, muzykę i atmosferę, bardzo relaksacyjną... Mocca przepyszna. Można zrobić takie miejsce! Jeden tylko widziałam problem: nie mają dostosowanej dla niepełnosprawnych toalety, ale może uda się im to zmienić. Życzę wszystkiego najlepszego nowemu miejscu - niech żyję Kawiarnia Ogrody !

prawdziwa pogoda

2009-11-14T14:50:00.007+01:00

Dziś nie mogłam uwierzyć, że to, co za oknem to prawda. Po tygodniach ciemności i szarości nagle: błękitne niebo. Przez 15 minut stałam na balkonie w piżamie grzejąc się w słońcu i patrząc na jego promyki odbijające się w dzwonkach- lusterkach. zupełnie jakbym miała 6 lat. To jakaś pierwotna przyjemność.

Jedzenie w sam raz na dziś:

brokuły z migdałami

potrzebne:
brokuł świeży (w prawdziwej ostateczności mrożony)
ocet balsamiczny
oliwa z oliwek
mały ząbek czosnku
garść płatków migdałów

Krótko gotuj brokuł. Żeby się nie rozpadał, był lekko chrupiący. Wymieszaj tak z 5 łyżek oliwy, tyle samo octu, ząbek czosnku i polej brokuły, posyp migdałami. Piękna i pyszna sałatka!

Nie wiem, czy to zasługa suplementu jaki teraz łykam, ale chyba pierwszy raz w życiu nie chcę mi się słodyczy. Cieszy mnie to, ale wciąż się ślinię na czipsy...

risotto na chorobę

2009-11-11T16:08:00.008+01:00

Z okazji święta leżę i czytam. Największym wysiłkiem od rana było przejechanie przez pół miasta na śniadanie do podziębionego Karmiciela . Dziś dzień wygląda jak noc, do tego polarna. Nie da rady wyjść na dwór po coś na obiad. Więc robię przegląd lodówki karmiciela. Jest nadspodziewanie dobrze! Znajduję: ryż (ostatnio zostawiłam jak robiłam cukiniowe risotto), szpinak w zamrażarce (mam wrażenie, że Karmiciel je ostatnio tylko szpinak i łososia), czosnek (został po robionym wtedy leczo), bulion, bazylię (pewnie też kiedyś zostawiłam), dużo cytryn, orzechy włoskie (z działki od Pani Zosi- Sąsiadki z góry). Zrobiłam z tego risotto.

Na resztce oliwy krótko podsmażam w garnku posiekany czosnek. Daję do tego dwie torebki ryżu basmati (bez torebek!), paczkę rozmrożonego szpinaku i dwie kostki rosołowe, zalewam litrem wody. Po 10 minutach duszenia ze sporadycznym mieszaniem, dodaję pieprz, bazylię i sok z jednej cytryny. W tym czasie Karmiciel młotkiem rozbija orzechy, które poszatkowane dodaję na koniec. Karmicielowi posypuję znalezionym w czeluściach lodówki tartym żółtym serem i jemy. Pasowałoby zimne, białe, półwytrawne. Nie ma. Trudno. I tak smaczne.

No i Karmiciel mówi, że czuje się bardziej zdrowy niż chory.

Zdjęcia z komórki niestety.

jajecznica pedagogiczna

2009-10-29T11:11:00.007+01:00

Nie będzie zdjęć, bo jestem na oddziale intensywnej opieki w Piasecznie pod dyrekcja mojej Super Siostry. W torbie rzeczy najważniejszych nie znalazł się aparat... Zaczęłam za to zaprzyjaźniać się z paintem, nie pokochałam go jeszcze, on mnie raczej też nie.

Jajecznica to rzecz bardzo prosta, można sprawić, żeby było nieco ciekawsza, smaczniejsza, wykwintniejsza (nie, z tą wykwintnością to jest raczej niemożliwe). Dobra jest jajecznica z podsmażoną cukinią, wędzonym łososiem i pieprzem cytrynowym, dobra jest jajecznica z kurkami i szalotką, dobra jest jajecznica z truflami... Ale bez przesad, nie jemy codziennie śniadania z takimi dodatkami! Da się za to zrobić dobrą jajecznicę z tego, z czego zazwyczaj wychodzi Wam średnia jajecznica!

Jajka! Niby prosta sprawa, ale nie do końca... Mamy ich aż 4 rodzaje! Na skorupce znajdziecie stempelki. To nie tylko data przydatności jajka do spożycia, ale również informację o kurze od którrej pochodzi jajo. Teraz biegiem do kuchni. Proszę przynieść przed komputer jajko ze swojej lodówki. Spójrz na pierwszą cyfrę na skorupce.

3 – chów klatkowy (kura zwykle ma obcięty dziób i pazurki, całe życie spędza w klatce)
2 – chów ściółkowy (kura nie ma dostępu do świeżego powietrza, ale może się swobodnie poruszać)
1 – chów z wolnym wybiegiem (zwykle zamykana na noc)
0 – chów ekologiczny (kura na świeżym powietrzu z wolnym wybiegiem, karmiona karmą ekologiczną)

To jak się ma kura znosząca jajka dla Ciebie to nie tylko problem humanitarności względem kur, to też kwestia zawartości skorupki. Łatwo zauważyć różnice w kolorze żółtka, jego smaku. To również sprawa hormonów, sztucznych dodatków, którymi są często faszerowane kury "klatkowe" by szybciej dojrzały i szybciej znosiły więcej jajek. Zdaje się też, że jajko, kury, która je zdrowiej będzie po prostu zdrowsze. Na ten ostatni argument zaraz pewnie usłyszę: kury, co sobie same wybierają co chcą jeść na pewno nie będą znosić jajek pełnych witamin. Przecież tylko sztuczne karmy są na tyle zbilansowane żeby dostarczyć wszystkich potrzebnych człowiekowi (sic!) witamin. No i tu włącza się jednak etyka... Więc wracamy do punktu wyjścia.

Zastanów się nad numerkiem, jaki znalazłaś lub znalazłeś na skorupce. Jeśli to 0, 1, 2 to możesz sobie pogratulować! Ceny jajek z różnych kategorii bardzo się różnią. Ja najczęściej kupuje 2, czasem 1 i 0. Nie jest mnie zawsze stać na te najlepsze, ale już w ogóle nie kupuję "trójek". Czasem w osiedlowym sklepie jest promocja na "dwójki". Myślę, że wspólnymi siłami będziemy kiedyś w stanie pokazać producentom, że nie opłaca się produkować jajek w "klatkowy" sposób. Staram się na każdym kroku pokazywać ludziom, że dopłacając złotówkę mogą chociaż troszkę zmienić świat. Chociażby przez swoją poranną jajecznicę.

Więc jajka już omówione. Czas na masło! Masło wcale nie musi być super drogim masłem ze Szwecji, czy Islandii żeby było smaczne i wartościowe. Polskie masła są dużo tańsze, a niczym poza opakowaniem nie różnią się od tych z zagranicy. Co warto sprawdzić na opakowaniu kostki masła? Procenty! Tak, tak! 82% to najlepsze masło. Bez dodatków.

Cebula i pomidory. Można kupić ekologiczne, za które zapłacicie dość dużo, ale jeśli kogoś stać, to proszę kupujcie ekologicznie. Można też kupować od "wieśniaków", czyli tych, którzy przywożą płody rolne ze swoich gospodarstw. Trzeba ich tylko znaleźć gdzieś między blokami.

Zaczynamy jajecznicę!

Rozgrzej patelnie. Dopiero kiedy będzie rozgrzana nałóż łyżkę masła. Poczekaj chwilę aż się rozpuści. Wrzuć pokrojoną na małe kawałeczki cebule, posyp pół łyżeczki cukru i podsmaż tyle żeby się zeszkliła. Pomidor sparzony i obrany, potem pokrojony na małe kawałeczki ma wylądować tam gdzie cebula. Teraz się nie śpiesz! Poczekaj mieszając aż woda będzie odparowywała i z pomidorów zrobi się raczej lepka niż wodnista masa, to może potrwać ze 3 minuty. Solimy, pieprzymy czarnym pieprzem, dodajemy pół łyżeczki słodkiej sproszkowanej papryki. dopiero teraz wrzucamy jajka, mieszamy co jakiś czas. Na koniec posypujemy parmezanem. Smacznego! Miłego dnia!

Informacje o jajkach czerpałam ze strony kampanii odpowiedzialnego kupowania

P.S. Ten nieco przydługi post pisałam kilka godzin. Bardzo źle się czuję, ale już nie daję rady siedzieć bezczynnie...

P.S.2. Bardzo brzydki post mi wyszedł przez te oskrzela, przepraszam!

cześć

2009-10-28T18:07:00.003+01:00

Ten post miał być o jajecznicy. Nie wierzycie? Mam świadków. W pewnym momencie zwątpiłam i chciałam żeby blog usechł, ale zawsze mam tak, że zaczynam się litować nad tą biedną bazylią na parapecie...

Tym razem w podlewaniu pomógł mi jeszcze znajomy Janek, który przywrócił mi wiarę w czytelnictwo (nie jako pojęcie ogólne dotyczące literatury, niestety- skromniej- chodzi tu tylko o mojego bloga). Choć mała iskierka to podlewam bloga.

O jajecznicy dla Janka jeszcze nie teraz, bo leżę w łóżku od poniedziałku (długo jak na mnie) i choruję (ciężko jak na mnie). Mam jakieś wstrętne zapalenie oskrzeli. Pomyślicie, ostatni post też był o chorowaniu... No cóż, prawda, ale tu wiele o chorowaniu nie będzie. Podzielę się jedną tylko refleksją: Nie pamiętam kiedy chorowałam tak, że nie chciało mi się jeść. Teraz tak mam. Dziwne. Jedyne na co mam ochotę to sok pomidorowy i grejpfruty. Jak zrobi mi się lepiej (oj, niech już się zrobi!) będzie jajecznica, ale nie taka zupełnie zwykła...

cieciorka i zarazki

2009-10-07T15:31:00.008+02:00

Ostatnio złapałam od mojej małej podopiecznej jakieś zarazki, które postanowiły zadomowić się w moim gardle, mam nadzieję, że to nic groźnego, ale odstąpiłam na razie od biegania, choć znów zrobiło się jakby cieplej. Z tymi zarazkami staram się walczyć jak zwykle domowo- homeopatycznymi sposobami: grecka herbatka na przeziębienie, czosnek, gorąca kąpiel, ciepłe skarpetki, propolis.

To jest grecka górska herbatka (tylko tyle było na opakowaniu po angielsku), ale może ktoś domyśla się cóż to za ziele?

O czosnku można wiele. Ostatnio robiłam z nim prawie wszystko. Dziś cieciorkę w pomidorach z cukinią. Mocno czosnkowo. Przepisu szukajcie na końcu posta.

Jeśli chodzi o cieciorkę, to ostatnio odkryłam dziwną sprawę. Puszka cieciorki francuskiej firmy Bonduelle (z polska siedzibą w Gniewkowie k. Inowrocławia) kosztuje w supermarkecie około 5zl. Cena wydała mi się normalną (konserwowa cieciorka to nie taki popularny produkt jak mogłoby się wydawać), aż do momentu kiedy na półce podobnego sklepu znalazłam cieciorkę firmy Rolnik (właścicielem jest Józef Rolnik- idealne nazwisko!), która kosztuje półtora złotego... Nie podoba mi się wersja, że chodzi o pozycjonowanie na półkach i reklamę, która kosztuje. Kupujcie od Rolnika!

Potrzebne:
pół cukinii
cieciorka z puszki (koniecznie od Rolnika)
3 pomidory bez skórek
ząbek czosnku
pół cebuli
trochę garam masali
kmin rzymski mielony
sól
pieprz cayene
trochę oliwy
trochę cukru

Podsmażamy cebulę na oliwie i jak się zeszkli dajemy pokrojona na małe kawałki cukinię, po chwili pokrojone pomidory, jak zaczną być miękkie dajemy cieciorkę odsączoną. Dusimy, potem chwilę smażymy bez przykrywki żeby odparować nieco wody, dajemy czosnek i przyprawy. Gotowe. Można z ryżem.

A wiecie co to jest cebula cukrowa? Dziś w sklepie pan mi zaproponował taką i wzięłam i nawet po zjedzeniu nie wiem w czym tkwi różnica.

industrialne Piaseczno i jesienne warzywa

2009-09-30T17:27:00.004+02:00

Piaseczno, jeśli nie wiecie to miasteczko, które nawet mnie (mieszkałam tam ponad 18 lat) potrafi zaskoczyć. Ostatnio biegając odkryłam, zdaje się jedyne, przejście podziemne w Piasecznie!

A tam, gdzie zaczyna się już miejska część miasteczka, można dowiedzieć się, że...
Dziś na obiad było lekko, jesiennie i pysznie. Zrobiłam obiad, którego właściwie nie trzeba robić. Robi się prawie sam.

Pieczemy pokrojone na kawałki ziemniaki i mieszamy te kawałki z przyprawami (zatar i sól) i oliwą. Kładziemy na folii aluminiowej i do rozgrzanego piekarnika! Kroimy cukinię i paprykę na spore kawałki mieszamy z przyprawami (garam masala i pieprz cayenne) wkładamy do żaroodpornego naczynia, na to przykrywka, albo folia aluminiowa. Po 35 minutach (krócej jeśli masz termoobieg w piecyku) wyjmujemy i jemy. Ziemniaki chrupiące (bo bez przykrycia), warzywa miękkie, soczyste, pachnące i z cudownym sosem.

Da się żyć jesienią... Czekam na dynię. Dziś w sklepie nie było...

P.S. Pierwsze dwa zdjęcia z komórki, bo aparat jeszcze wtedy był z mamą w Turcji, ale na obiad dziś wrócił!

Bieganie

2009-09-28T13:05:00.005+02:00

Jeszcze 3 tygodnie temu na samą myśl o bieganiu wzdrygałam się i miałam prześwity wspomnień z biegów na przełaj na czas na lekcjach wf-u, kiedy z nerwów dostawałam astmy... Koszmar! Jakimś CUDEM udało się mojej dzielnej Współlokatorce wyciągnąć mnie na bieganie. To jest dyscyplina bardzo modna ostatnio. Wreszcie zrozumiałam zachwyt wszystkich dookoła nad tą dyscypliną. Bieganie jest przyjemne! Na razie mam szczere wątpliwości, czy to co robię można nazwać bieganiem, czy wciąż tylko truchtem... Ale bieg brzmi dumnie! Biegam mniej więcej co drugi dzień, kupiłam sobie porządne (choć niewiarygodnie brzydkie) buty i wciąż mi się chcę. Proszę trzymać kciuki żeby mi się chcieć nie przestało. Liczę, że pomoże mi to schudnąć, ale i sama zabawa i endorfiny we krwi warte są wysiłku! Podziwiam znajomych przygotowujących się do półmaratonu... Brawo dla Was Ml i Moja Była Współlokatorko!

Biegam po Ursynowie i po Zalesiu Dolnym. Lubie biegać z prowodyrką mojego zapału, ale kiedy jej nie ma działa też z psami (choć jeden nie bardzo daje radę), samej biega mi się krótko.

Za każdym razem spotkam coś ciekawego. Ostatnio przy SGGW spotkałam taki piękny koński samochód. Wybaczcie zdjęcia komórkowe...

tort!

2009-09-28T11:53:00.016+02:00

Na urodziny piecze się tort. Tort składa się zazwyczaj głównie z mąki i mlecznych przetworów. Także nie mogłabym go zjeść. Na moje urodziny zamiast tortu było brownie. Przepis nie zawiera mąki, ma w sobie masło, ale domyślam się, że dla zupełnie Bezmlecznych (ja mogę jeść masło) można go jakoś modyfikować. Podpowiadam, że opcją bezmlecznej modyfikacji na pewno nie może być margaryna, bo to ohydztwo nie ma wstępu do mojej kuchni. Proponuję dla Bezmlecznych klarowanie masła. Nie jest to proces szczególnie trudny, jednak wymaga trochę cierpliwości. Od Bezmlecznych cierpliwości wymagam też ja, bo opiszę klarowanie masła dopiero za jakiś czas...

Na razie wróćmy do brownie... Przepis pochodzi z książki Nigelli. Ciasto robiłam trzy razy. Także każde pieczenie niosło ze sobą pewne mniej lub bardziej chciane modyfikacje. Trzy razy ponieważ w moim małym mieszkanku nie mieści się dużo ludzi na raz...

Ciasto jest drogie, łatwe i pyszne. myślę, ze dwa ostatnie argumenty przewyższają pierwszy.

Potrzebne:
*225g gorzkiej czekolady (najlepiej z dużo zawartością kakao, ale ja użyłam Alpen Gold, bo nie jest tak droga, a smaczna), to wychodzi jakieś 2 czekolady i 4 kostki chyba
*3 rozbite całe jajka,
*225g masła, to wychodzi mniej więcej kostka i 1/4
*150gmielonych migdałów, to jest niecałe opakowania, w wersji drugiej dałam całe
*kilka kropel olejku waniliowego,
*100 g posiekanych orzechów (użyłam płatków migdałów i kilka pozgniatanych butelką winą orzechów nerkowca), w wersji II suszone żurawiny- w opakowanie
*200 g cukru, nie mam pojęcia ile to jest, dałam 1 kubek

Nagrzewamy piekarnik do 170°C (w moim przypadku temperatura była czysto intuicyjna, bo piecyk Ewa nie zawsze daje radę. Topimy czekoladę i masło na małym ogniu i cały czas mieszamy. Zestawiamy masę z ognia, dodajemy wanilię i cukier. Dokładamy jajka, mielone migdały, orzechy w kawałkach, mieszamy. Przelewamy masę do kwadratowej foremki 24 na 24cm wysmarowanej masłem. Pieczemy 30 min ( ja piekłam 35-40min, mój piecyk niedomaga) aż wierzch będzie stały i będzie miał skorupkę, a masa pod spodem wciąż wilgotna. Po wyjęciu studzimy. Są tacy, którzy lubią brownie na ciepło, ja uważam, że najlepsze jest z lodówki! Warto pokoić i wstawić do lodówki dopiero po zupełnym wystygnięciu, wtedy sie nie posklejają.

To była wersja podstawowa. Jednak nie zawsze da się zrobić ciasto według przepisu... Kiedy robimy zakupy w nocy w całodobowym markecie, trzeba uważać co bierze się do koszyka... Następnego dnia po zakupach okazało się, że wzięłam mielone orzechy laskowe zamist mielonych migdałów i suszone żurawiny zamiast orzechów. Ale ciasto wyszło. Okazało się bardziej wytrawne niż wersja klasyczna. Co kto lubi.

Piramidkę z kawałków ciasta przystroiłam owocami i urodzinową świeczką. Za każdym razem zapominałąm robić zdjęcia, na szczęście goście mają porządne aparaty w telefonach. (dziękuję za zdjecie Ju!). Ładne połączenie kolorystyczne wychodzi też z malinami, zielone winogrona średnio wypadają...

sajgonki nieoszukiwane

2009-09-10T15:23:00.007+02:00

Były już u mnie na blogu sajgonki ruskie . Teraz czas na sajgonki prawdziwe. Choć też nie do końca... Bo nie smażyłam. Za to farsz jest całkiem wietnamski. Jak każe dieta obiad przygotowany z zapasów niewymagających wydatków.

Potrzebne:
- 2 marchewki (zetrzeć na grubej tarce)
- pół cukinii (drobno pokrojonej)
- malutka kapusta pekińska (drobno pokrojona)
- trochę szczypiorku
- ciemny sos sojowy
- oliwa
- pieprz cytrynowy
- przyprawa 5 smaków (wiem, poszłam na łatwiznę z tą mieszanką...)
- papier ryżowy (farszu było na 22 zawiniątka)
- ciepła woda do zmiękczenia papieru

Podsmażamy warzywa, pod koniec dodajemy przyprawy, sos. W papier po jego zmiękczeniu w wodzie pakujemy farsz. Zawijamy jak na instrukcji na opakowaniu. Ja z siostrą skończyłyśmy gotowanie na tym etapie. Jeśli ktoś chciałby coś więcej: można smażyć w głębokim tłuszczu, można zapiec (jeśli się nie chce smażyć, a ważna jest chrupiąca skórka), można uparować.

Szczypiorek okazał się strasznie śmieszny:

ekonomiczne curry

2009-09-08T14:37:00.005+02:00

Wrzesień to miesiąc ograniczania wydatków. Niby pracuję już normalnie, ale jeszcze nie mam z tego pieniędzy, a przez wakacje to zazwyczaj cieniutko z tym jest. Dlatego od dziś znów zaczynam dietę ekonomiczną. Na czym polega? Na nie kupowaniu pysznych drogich rzeczy. Przez parę dni staramy się żyć na domowych zapasach, potem można za ostatnie monety kupować sezonowe (bo tanie) warzywa. Proste. Nie ma masła orzechowego, słodyczy, ciasteczek bez glutenu, żadnych drogich pyszności! Na początek zrobiłam gar jedzenia na 2 dni:

Curry ze wszystkiego, co na curry się nadaje.

znalazły się tam:
ziemniaki (obrane, pokrojone w kostkę),
3/4 cukinii (dlaczego ja nie pamiętam co zrobiłam z 1/4?),
2 marchewki (starte na grubej tarce),
puszka zielonej soczewicy (zostaw trochę zalewy- zagęści nieco curry),
jeden samotny pomidor (bez skórki i bez skrupułów, bo pozbył mój lewy kciuk połowy opuszki... boli),
duży ząbek czosnku,
sól, pieprz, madras curry powder, słodka mielona papryka, mielony kmin rzymski
oliwa, woda

Do garnka dałam trochę oliwy na to pokrojone ziemniaki i marchewki. Chwilę podsmażyłam razem ze zmiażdżonym czosnkiem. Potem dodałam trochę wody i soli żeby udusić to wszystko. Jak ziemniaki były już prawie miękkie dodałam cukinie, pomidora, chwilę dusiłam. Na koniec wsypałam soczewice z resztką zalewy i przyprawy. jeszcze z 5 minut gotowałam. Można dodawać wody jeśli robi się za sucho i gęsto. Do tego warto zrobić dobry ryż: basmati/ jaśminowy, to będzie wtedy dość klasycznie. Ostatnio jednak pokochałam ryż parboiled z dzikim. To całkiem ładnia i smaczna mieszanka.

Klasycznie podaje się osobno curry i osobno ryż. Przepyszne (pamiętam jeszcze z okresu laktozowego) jest takie danie z zimnym jogurtem naturalnym (zwłaszcza jeśli przesadzi się z ostrymi przyprawami.

Mój obiad jest z ryżem jaśminowym i bez jogurtu niestety. Ale i tak smaczny!

Takie curry naprawdę można przygotować ze wszystkiego, co zalega lodówkę. Wiem, że moja siostra kulinarna purystka za nic nie zgodziłaby się z powyższym zdaniem, ale wystarczy spróbować i poeksperymentować z zawartością zamrażarki, lodówki, szafki, żeby się przekonać, że takie curry to żadna zbrodnia!

Curry w ostatnich promieniach letniego słońca

chińska zupka:)

2009-09-05T16:08:00.006+02:00

Ten przepis zainspirowany przepisem na opakowaniu wietnamskiego makaronu ryżowego to afirmacja prostoty i wyraźnego smaku. Lubię tę prostą zupę.

Potrzebne:
cienki makaron ryżowy (nitki)
warzywa na bulion (ja używam marchwi, pora, cebuli, czerwonej papryki, pietruszki)
szczypiorek
ciemny sos sojowy
cynamon
świeży imbir (a jak już nie ma to niech będzie suszony)
pieprz (może być cytrynowy)
sól
ocet winny

Gotujemy wywar z warzyw. To proste: warzywa, woda, przykrywka, po godzince na małym ogniu mamy wywar. Możemy go przecedzić, można też zjadać z warzywami. Dodajemy przyprawy: sok z imbiru wyciśnięty przez praskę do czosnku, cynamon, pieprz, sól, sporo sosu, pokrojony szczypiorek ocet winny. Do garnka dajemy makaron żeby tam nam doszedł. Teraz mała ekstrawagancja: tniemy makaron w garnku nożyczkami. Nalewamy na talerze, można na dać plasterki cytryny. Powinno być: gorące, pikantne, kwaśne.

Toast na cześć Juliusza

2009-07-17T15:31:00.002+02:00

Wczoraj w doborowym towarzystwie wznieśliśmy toast z okazji przyjścia wreszcie na świat Juliusza, syna naszych przyjaciół. Rodzicom należą się gratulacje. Toast wznosiliśmy nad leczo (niezawodny wege przepis niżej), sałatką z soczewicą, przepysznym ciastem (brawa dla autorki- warte było grzechu) i owocami. A droga na świat Julka wyglądała tak .

Leczo, które zawsze wychodzi

potrzebne:
-cukinia
-bakłażan
-marchewka
-ziemniaki (i oliwa do podsmażenia)
-cebula
-czosnek
-papryki
-pomidory bez skórki
-słoiczek koncentratu pomidorowego
-sól, pieprz, słodka mielona papryka, mielony kmin rzymski

Ilość wszystkiego zależy od upodobań, ale ja robię tak: tyle samo cukinii, bakłażana, ziemniaków, marchewki, papryki, połowę mniej cebuli, tyle samo pomidorów.

Podsmażamy pokrojone w plastry ziemniaki, wszystkie składniki kroimy na niezbyt małe kawałki, wszystko oprócz przypraw, czosnku i koncentratu wkładamy do garnka dolewamy ze szklankę wody i dusimy na małym ogniu. Jak będzie wszystko miękkie dodajemy koncentrat, przyprawy i czosnek. Jeszcze chwilę dusimy i gotowe! Zawsze wychodzi duuużo leczo.

trochę natury

2009-07-15T14:40:00.011+02:00

Po takim piątkowym gotowaniu (i jedzeniu) konieczne było spalenie odrobiny kalorii. Najprzyjemniejszą opcją na upał wydały się rowerki wodne. Polecam!

A potem trochę rozmów na poziomie. Ze zwierzętami.

Tylko z gospodarzem nie było dyskusji...

GotowAnie

2009-07-15T13:48:00.010+02:00

Od dwóch tygodni piątki spędzam przygotowując kolacje szabatowe dla znajomych. W tym tygodniu piątek zmieni się w czwartek, ale to też się liczy.

Najpierw byłam bardzo ambitna, postanowiłam przygotować kolację zgodną z moją dietą. Zdaje się, że się udało. Kolejnym zamierzeniem było pokazanie kulinarnej publice, że bezglutenowa i prawie bezmleczna kuchnia może być zjadliwa, a nawet więcej- smaczna.

Przygotowałam humus i warzywa do maczania, , ryżowy makaron z brokułami, czosnkiem, octem balsamicznym i orzechami, spring rollsy z różnymi nadzieniami (grzybowe, chrzanowo- rukolowe, kozio- serowe), fasolkę z zatarem, faszerowane ziemniaki, cukinie i bakłażany, lemoniada (ta akurat w mojej diecie zabroniona), więcej grzechów nie pamiętam.

Tydzień później starałam się zestroić z aurą i wyszła mi hiszpańsko podobna kolacja. Większość zdjęć uległa zagubieniu, więc będzie niewiele, za to jedzenia było duuużo.

Było: gaspacho, grzanki czosnkowe faszerowane pomidory, sałatka z soczewicy, meksykańskie naleśniki z chilli (bez) carne, tortilla z ziemniakami i mało hiszpańska tarta kaparowa no i oczywiście sangria!

Najbardziej zaskakującym i nowatorskim przepisem były pomidory faszerowane dziwnym farszem...

Potrzebne:
Pomidory ładne średnie
natka pietruszki (dużo)
jajka na twardo
majonez
kapary
czosnek (mało)
pieprz

Po odcięciu "góry" z pomidora, trzeba wydrążyć jego wnętrzności i do pozostałej miseczki- łupinki zapakować "sałatkę" zrobioną z: drobniutko pokrojonej natki, jajka, majonezu, kaparów, czosnku i pieprzu. Solić nie trzeba.

W mojej kuchni urodził się wtedy jeszcze inny przepis. Zrobiłam sałatke z soczewicy

Potrzebne:
czerwona soczewica
roszponka
papryka zielona
pomidory
dymka ze szczypiorkiem

do sosu:
ocet balsamiczny, dobra oliwa, sól, pieprz, cukier

Sprawa dalej jest prosta: gotuje się soczewicę, przelewa zimna wodą i miesza ze wszystkimi składnikami dodając dużo octu balsamicznego. Bardzo smaczne to jest. Niestety zdjęcie zniknęło, jak z resztą cała sałatka

Do tarty użyłam gotowego kruchego ciasta, bo kiedyś postanowiłam, że nie będę wałkować, no chyba, że jakiś wałkoń sie nawinie to mu to zlecę.

Na tartę połozyłam podsmażone ziemniaki i cebulę (cebula była od Marty), kapary i tradycyjnie zalałam śmietaną wymieszaną z dwoma jajkami, pieprzem, solą, a że nie miałam gałki muszkatołowej, dosypałam trochę ziół prowansalskich. Wyszło bardzo smacznie. Nawet znalazło się zdjęcie, można podejrzewać, że to powierzchnia Saturna...

Tortilla to przedmiot sporów znaczeniowych. Dla wielu ludzi to słowo oznacza tylko placki kukurydziane rodem z meksyku nafaszerowane fasolą, dla mnie to przede wszystkim hiszpański omlet z warzywami!

Potrzebne:
jajka (plus ewentualnie mąka i mleko)
warzywa (jakie kto ma w lodówce: ja dałam ziemniaki, cebulę, paprykę, groszek zielony i oliwki)
sól i pieprz

Tradycyjnie tortillę robi sie na patelni, ale ja postanowiłam troszkę przekonstruować ten przepis. Podsmażone ziemniaki w cienkich plasterkach i piorka cebuli podsmażyłam i położyłam razem z groszkiem, paskami papryki i oliwkami na wysmarowanej masłem formie do tarty. Zalałam wszystko doprawionymi jajkami (jak ktoś ma mało jajek może im dodac objętosci dodając mleka i mąki). Wstawiłam na 15 minut do piekarnika. Po wyjeciu wyglądało wyśmienicie, ale zdjęcie zaginęło, także jest tylko przed pieczenie, po- prosze sobie wyobrazić.

Fundusze na to gotowanie były ograniczone, więc pozostała kreatywna kuchnia. Jak zrobić placki kukurydziane bez mąki kukurydzianej? Proste! Do klasycznego ciasta naleśnikowego dadać kurkumy i wychodzą piękne naleśniki. Do środka można załadować chilli con carne bez carne, czyli chilly bez mięsa.

trawa!

2009-06-12T17:19:00.010+02:00

Zamieszkałam w mieszkaniu z balkonem, więc zostałam ogrodniczką. Najbardziej udała mi się trawa. Wczoraj podczas nauki do egzamin z Aniami trochę ją przystrzygłyśmy.

Nie, nie dodałyśmy tego do jajecznicy.

Jeszcze parę dni temu trawa wyglądała tak skromniutko:

Na moim balkonie tętni życie. Całe szczęście, że już nie gołębie. Tu przykład triumfu natury nad cywilizacją:

A tu kolejny triumf natury. Asia dała mi swoje "niechciane słoneczniki". Okazało się, że nadspodziewanie wiele ich wzeszło. http://cyberkot.com/index.php?kot=blog&a=komentarze&wpis=5170&PHPSESSID=70d5e72105336fdbf237983641819d1b

Nie dam zdjęcia moich stokrotek, bo ostatnio miały wypadek (spadły z parapetu) i nie chcą się pokazywać.

Przepis na urodziwą trawę wkrótce!

spring rolls

2009-06-04T22:17:00.005+02:00

Prawie miesiąc minął od ostatniego razu. "...Byłam zajęta w innych miejscach, w innych ludziach, prócz ciebie miałam pory roku, zwierzęta, drzewa, wojny, dzieci, wielką przestrzeń do ogarnięcia. Dopiero teraz zostanę przy tobie..."

Z okazji rocznicy Pierwszych Wolnych Wyborów, po których, jak mówi Mama, inaczej się oddychało, postanowiłam zrobić coś specjalnego. Jako że jestem przygwożdżona przez kolokwia i prace do krzesła, nie mogłam sobie pozwolić na toast poza domem. Poza tym dieta wciąż trwa więc nie bardzo można szampana...

Zrobiłam za to pyszne jedzenie i wypiłam kieliszek bąbelkowej wody. Za te 20 lat. Do jedzenia były spring rollsy, które wymyśliłam na konkurs parę postów niżej.

Gościom smakowały.

Toast...

Szparagi są piękne jak kwiaty...

A wszystko wyglądało tak (na nic lekcje fotografowania jedzenia, których udzieliła Asia, kiedy ślinka zcieka po brodzie i obiektywie):

lasagne bez glutenu

2009-05-08T16:53:00.011+02:00

Jakiś czas temu wpadłam na ten pomysł, ale musiałam trochę poczekać z wypróbowaniem tej idei, poza tym sądziłam, że to troszkę ryzykowny sposób na lasange. Okazało się, że nie było się czego bać. Pyszne!

Potrzebne:
papier ryżowy
szpinak w liściach (ja miałam mrożony)
łosoś wędzony
pomidory suszone
biały ser (ja miałam półtłusty)
czosnek
czarny pieprz
masło do wysmarowania formy

Jak to zrobić:
Wysmaruj naczynie żaroodporne masłem. Naczynie nie musi być okrągłe, ja miałam kwadratowe i okrągły papier i tak leżał jak ulał. Rozmrożony szpinak mocno wyciśnij, tak żeby nie było w nim ani trochę wody. Podsmaż z oliwą na patelni, dodaj troszeczkę soli, dużo pieprzu i czosnku tyle ile lubisz. Wyłącz ogień pod patelnią i wymieszaj szpinak z serem.

Pomidory pokrój w paseczki. Teraz zanurz papier na chwilę w letniej wodzie poczekaj aż odcieknie i zmięknie i połóż na spód naczynia. Powtórz tę czynność (bo kładziemy po 2-3 warstwy papieru). Na papier połóż warstwę szpinaku z serem, na to 2-3 warstwy papieru (pamiętaj żeby zawsze zmiękczyć ten papier!).
Teraz następna warstwa: plasterki łososia i kawałki pomidorków), znów papier, szpinak, papier, łosoś plus pomidory, papier, szpinak, papier itd. aż skończą się farsze.

wstaw do piecyka rozgrzanego do 200 stopni i zostaw tam na 15 min.
Teraz pomyślałam, że można byłoby wierzch posmarować żółtkiem, wtedy będzie ładniej wyglądało po upieczeniu, ale ja tego nie zrobiłam, więc było blade. I gotowe! Smacznego!

Parę wskazówek:
-nie sól za dużo, bo łosoś i pomidorki są zazwyczaj dość słone, a papier ryżowy nawet bardzo.
-zamiast każdego ze składników można dać to, co się lubi, a jak się może to można użyć prawdziwego makaronu do lasagne. Wtedy oczywiście będzie to zupełnie inny przepis.
-żeby było też bezmlecznie: nie dawaj sera, możesz użyć tofu, albo nic, zamiast masła użyj do wysmarowania naczynia oliwy.

Parowy przepis dla pary

2009-05-01T12:48:00.003+02:00

Znęcona możliwością wygrania maszyny do parowania postanowiłam wygenerować ten oto przepis. Do pary rodacy!

Danie może być przystawką, daniem głównym i nawet... deserem. Co najważniejsze (przynajmniej dla mnie): jest bezglutenowe i bezmleczne, a przy tym przepyszne

Potrzebne:
Papier ryżowy (15 płatów na 15 paczuszek)

Farsz I:
Filety surowego łososia/ plastry wędzonego łososia (15 małych plasterków)
ok. 5 sztuk szparagów
2 łyżki chrzanu

Farsz II:
1 nieduży Por
garść orzeszków ziemnych (bez soli)
2 łyżki masła

Farsz III:
świeże (jeśli nie ma mogą być mrożone) wiśnie, czereśnie lub śliwki
cukier
opcjonalnie sos: szklanka mleka sojowego lub ryżowego (oczywiście możemy być też zwykłe), 1 łyżka mąki ziemniaczanej, cukier, laska wanilii lub cukier wanilinowy.

Paczuszki z farszem I i II można parować razem, te owocowe raczej oddzielnie (nie jest najlepiej, gdy przejdą zapachem łososia i chrzanu, prawda?)

Jeśli przygotowujemy danie z surowego łososia należy go dość cienko pokroić w nieduże plastry (ok. 1,5cm grubości), następnie posmarować startym chrzanem z jednej strony, z drugiej posypać odrobiną soli i zostawić na godzinę w lodówce. Jeśli mamy wędzonego łososia nie solimy go, i zaraz przed "pakowaniem" do naszych paczuszek smarujemy z jednej strony startym chrzanem. Szparagi obieramy ze zwłóknionych części, nie robimy tego jeśli mamy młode warzywa. Kroimy na 3 części. Papier ryżowy zanurzamy w letniej wodzie na kilka sekund i rozkładamy równo na deseczce żeby zmiękł. Na papierze układamy plasterek łososia, kawałek szparaga i zawijamy. Możemy to zrobić klasycznie: tak jak zawija się sajgonkę, możemy tez zrobić paczuszkę zbierając brzegi do góry i związując jak woreczek na górze szczypiorkiem. Tak przygotowane możemy parować (jeśli to surowy łosoś chwilę dłużej niż takie z wędzonym- ok 10 min wystarczy) i zajadać!

Teraz pora na pora: płuczemy warzywo i kroimy na plasterki (mniej więcej pół centymetra). mieszamy z orzeszkami i taki zestaw razem z odrobiną masła (wielkości paznokcia) zawijamy w papier ryżowy. Parujemy chwilę i jemy.

Z owocami sprawa jest prosta: pół śliwki/ kilka wydrylowanych wiśni albo czereśni (a może wszystkiego po trochu:) pakujemy z 1/3 łyżeczki cukru w papier i bardzo szczelnie zawijamy. Parujemy, a w międzyczasie przygotowujemy sos: mleko podgrzewamy, jednak zostawiamy kilka zimnych łyżek w filiżance. Jeśli mamy wanilię w lasce, gotujemy ją w mleku i kiedy będzie już gorące wyjmujemy. Jeśli używamy cukru wanilinowego, podgrzewamy mleko, do reszty zimnego wsypujemy łyżkę mąki ziemniaczanej i dokładnie mieszamy, następnie płyn wlewamy do gorącego mleka cały czas mieszając, dodajemy cukier wanilinowy i zwykły do smaku. Sos można jeść na gorąco, albo na zimno razem z paczuszkami.

Sajgonki ruskie

2009-04-21T10:39:00.007+02:00

Wciąż bez glutenu, choć na rozszerzonej diecie (mam nadzieję, że moja osoba się jednak od tego nie rozszerzy).

Kilka dni temu księża zastanawiali się, czy mogą dopuścić do użytku (to chyba jednak nie najlepsze słowo) bezglutenowe komunikanty (dla nie wtajemniczonych: takie małe, okrągłe opłatki, które się przyjmuję podczas katolickiej mszy). Księża ustalili, że się zgadzają; ku wielkiej uciesze wierzących chorych na celiakię oczywiście.

Mnie ta wiadomość nie poruszyła zbytnio. Zajęta byłam w tym czasie próbami zrobienia bezglutenowych pierogów ruskich. Takie prawidłowe mączne robiłam raz w życiu. Wałkowanie ciasta wyczerpało mnie zupełnie. Postanowiłam, że kolejne domowe pierogi będą dopiero wtedy, kiedy będę miała pod ręką oswojonego, domowego wałkarza, co się jeszcze nie zdarzyło. Jednak ochota na pierogi okazała się bardzo silna, także równolegle z episkopatem zastanawiałam się co zrobić. I jego i moje starania zakończyły się sukcesem! Wierni z celiakią mogą przyjmować komunię bezglutenową, a ja jeść "pierogi ruskie".

Nie będę dłużej rozwodzić się nad komunikantami, skupię się teraz na pierogach.

Żadne zmiany w składzie farszu nie były konieczne: ugotowane ziemniaki, zrumieniona cebulka, biały ser, dużo pieprzu. Uwagi potrzebowała "otoczka". Najpierw myślałam żeby zrobić ciasto z mąki żytniej, ale po ostatniej próbie wprowadzenia jej do diety nie czułam się najlepiej, dlatego poszukiwania trwały dalej. Pomyślałam też o mące ziemniaczanej i ryżowej, ale wyszłaby z tego kolejno klucha lub kamyk. Idąc tropem tego ostatniego zgłębiłam się w ofertę półproduktów ryżowych i doznałam olśnienia: papier ryżowy!

Byłam coraz bliżej pierogów (choć może już sajgonek!). Pierwsza wątpliwość: parować, czy smażyć, błyskawicznie się rozwiązała. Skoro ruskie to oczywiście, że smażyć. Jako, że nie lubię tej czynności i rzadko ją wykonuję, to pierwsze próby nie przyniosły mi żadnej satysfakcji. Kolejne jednak oprócz paru poparzeń na dekolcie (przez nieuwagę chlapnęłam tłuszczem) poskutkowały pysznymi, tłustymi i jakże oryginalnymi sajgonkami ruskimi! Smażyć należy szybko, ostrożnie, w bardzo rozgrzanym, głębokim oleju. Można też spróbować parować (może kiedyś sprawdzę z jakimś innym nadzieniem) lub jeść na "surowo" (też pycha!). Jako, że kupiłam dość sporą paczkę papieru ryżowego (co do nazwy: przejęty moją dietą znajomy pyta: "a ty możesz jeść ryż? A papier?") będę eksperymentować z różnymi farszami. Może nawet uda mi się w końcu zrobić lasagne bezglutenowa... Kto wie?

Niech żyją pomidory!

2009-04-03T20:06:00.006+02:00

Sajgonkowe lasagne poczeka. Nastała rewolucja. Wczorajsza wizyta u lekarza zaowocowała (to idealne słowo w tym kontekście!) rozszerzeniem diety. Wciąż nic surowego (no, prawie nic, ale o tym wkrótce...). Na początek postanowiłam sprawdzić jak mój brzuch poradzi sobie z pomidorami. W związku z tym, że to nie pomidorowy sezon, sięgnęłam po niezastąpione w naszym klimacie o tej porze roku obrane pomidory w puszce. Przyrządziłam z nich bardzo smaczną kolację.

Potrzebne: cebula, czosnek, pomidory, soczewica czerwona, pietruszka, papryka słodka i pieprz cayen, sól, mieszanka curry, pietruszka.

Podsmażamy cebulę i dodajemy pomidory, dusimy chwile i dolewamy sporo wody, wsypujemy soczewice, doprawiamy. Mieszamy co jakiś czas, dusząc pod przykryciem na małym ogniu, po ok. 10 min. powinno być gotowe. Ładne, szybkie, sycące, a co najważniejsze pomidorowe!

Nie zauważyłam żadnych efektów ubocznych nowego składnika w mojej diecie.

Rano uraczyłam się innym smakołykiem, który do tej pory był zakazany: twarogiem. Prosta sprawa: twaróg, sól, pieprz, koperek. Na razie na chlebku ryżowym, ale już niedługo wypróbuje chleb żytni! Niezwykłe uczucie jeść twaróg...

zapiekanie i lasagne

2009-04-01T16:16:00.006+02:00

W moim nowo zamieszkanym mieszkaniu nie mam jeszcze lodówki. Nie z przekonania jak niektórzy moi znajomi. Po prostu muszę na nią poczekać. Razem z mamą zaaranżowałyśmy lodówkę za oknem w kuchni. Dziś z produktów zza okna zrobiłam zapiekankę. Przepis trzyma się rygorów diety i jest smaczny. Da się tak!

Potrzebne: Podgotowane ziemniaczki, cebula, marchewka, wędzony filet pstrąga, 2 jajka, koperek, sól, pieprz, masło.

Jak zrobić: Wysmarować naczynie żaroodporne masłem, włączyć piecyk. Trudno mi powiedzieć na jaką temperaturę, bo kuchenka nazywa się Ewa i ma ze 30 lat i temperaturę można w nim ustawić albo na "mini" albo na "maxi"... Podczas nagrzewania się piecyka zeszkliłam na patelini cebule (całkiem dużą, pokrojoną w piórka) i starłam na tarce z grubymi oczkami sporą marchewkę. Po zdjęciu cebuli z patelni, wrzuciłam na nią marchewkę i chwilę podsmażyłam żeby zmiękła. Do naczynia włożyłam warstwę ziemniaków, potem posypałam koperkiem, solą, pieprzem, warstwę marchewki, ryby, cebuli, ziemniaków, przypraw, marchewki... aż się wszystko skończyło i załałam to rozbełtanym jajkiem. Wstawiłam do piecyka. Ja muszę uważać na sól, więc dałam jej mało, ale i tak trzeba uważać, bo ryba sama w sobie jest słona. Danie wyszło mi pyszne, mimo braku nasuwających się składników takich jak: śmietana, cytryna, ser.

Przygotowująć ten pierwszy obiad w mieszkanku na Ursynowie i czytając http://mybestfood.blogspot.com/2009/03/lasagne-bardzo-warzywne.html wymyśliłam kolejny: tym razem lasagne bez glutenu. Wykorzystam do tego papier ryżowy do sajgonek. Ciekawe co z tego wyjdzie... Jeśli nie katastrofa, to szukajcie tu wkrótce relacji.

pierwsze ciasteczka od grudnia!

2009-03-18T14:48:00.009+01:00

Postanowiłam dziś wypróbować koncepcje mojej babci na to, jak poradzić sobie z ciasteczkowym głodem podczas mojej diety (o jej szczegółowym przepiegu przeczytacie tu: http://www.aktivist.pl/miejsce/localId,13923,cafe-restauracja-przystanek-muranow-miejsce.html w drugiej części recencji).

Prezentuję ciasteczka bezglutenowe z jabłkami.

Do kleiku ryżowego dla niemowląt dodałam jajko ze wsi (od Marty), troche brązowego cukru (białego zapomniałam kupić, ale może to i lepiej), pokrojone lekko podsuszone jabłka (dostałam wielką torbe od mamy). Wymieszałam składniki i zrobiłam dużo kulek, a potem wstawiłam do piecyka na nieokreśloną temperaturę (ale na pewno zbyt wysoką) na 15 minut. Dla mnie bomba. Pierwsza partia poszła bez jabłek- też dobre. Jak ktoś nie może jajek to można dać troche dżemu morelowego na przykład i się poskleja też (ja nie mogę jeść dżemu:).

Pare wskazówek: jak się nie klei- dodać wody; jak można (ja nie mogę)- dodać kaszki mannej i marmolady na wierzch.

Niedługo żegnam sie z mieszkaniem na Złotej, w związku z tym pożegnalne zdjęcie z widokami zza okna.
P.S. Podczat pisania tej notki zjadła SIĘ połowa ciasteczek. Nie wiem jak... W sumie to i dobrze, że moje współlokatorki uważają słowo "bezglutenowy" za synonim "obrzydliwy".

Fit lady!

2009-02-12T22:38:00.002+01:00

Póki co są ferie. Póki co jest czas. Zobaczymy jak sobie poradzę kiedy zacznie się semestr w poniedziałek. Póki co jest fantastycznie.

W związku z tym, że pracuję w przybytku zdrowia i aktywności fizycznej, mam możliwość korzystania z ich usług za darmo. Pracuje tam ponad rok, ale dopiero teraz pierwszy raz udało mi się wykorzystać tę możliwość. Wczoraj byłam na jodze. Po zajęciach czułam się tak wypoczęta, wysoka, rozciągnięta i wszechmogąca, że nawet to byłoby możliwe:

(dziś ręka była już na swoim miejscu)

Dziś miałam zamiar pójść na zajęcia pt. fit ladies, przyznam, że nazwa mnie zaintrygowała. Niestety tramwaj zatrzymał się gdzieś w pół drogi między przystankiem centrum, a dworcem centralnym, otworzył drzwi i zmusił pasażerów do wtargnięcia na Al. Jerozolimskie wprost pod koła samochodów. Na szczęście ten niebezpieczny bieg slalomem udał mi się pysznie. Kosztował mnie z pewnością sporo adrenaliny i kortyzolu. Te z kolei pewnie wpłynęły na stan tłuszczów i węglowodanów w organizmie, także po tej przebieżce czułam się parę gramów lżejsza (choć może to dusza spadła mi z ramienia w którymś momencie?). Poradziłam sobie bez zajęć fit ladies, na które nie dotarłam.

Udało mi się jednak wziąć udział w następnych: latino i streching. Po drodze tramwaj znów zaatakował. Podejrzewam, że miał w tym swój udział również fakt, że pierwszy raz od bardzo dawna byłam w bytach BEZ obcasa. Może troszkę nie umiem w nich chodzic... Tak czy inaczej, teraz obserwuje powstawanie wielkiego siniaka na mojej łydce i małego na żebrach. Strzeż się tramwajów! Pokochaj fitnes!

Preparat nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety

2009-01-24T16:08:00.003+01:00

To już drugi etap mojego leczenia, dieta wciąż ta sama, choć coraz to uzupełniana różnymi kolorowymi "cukierkami". Wciąż chudnę- tak mówią. Z pozdrowieniami dla wszystkich trzymających kciuki- moje dzisiejsze śniadanie...

Wyjątkowo miałam dziś też okazję zjeść rano przepyszne jajka od szczęśliwych kur z niezurbanizowanzch obszarów. Bardzo dziękuję kurom i kur-ierom.

nowe zastosowanie dyni z ziemniakami

2009-01-02T14:22:00.003+01:00

Mimo, że wielu rzeczy wciąż nie mogę jeść, to w wielką przyjemnością i zapałem uczestniczę w przygotowywaniu specialite food designerki tego miasta (patrz najbliższy numer 'Glamour'). Na zdjęciu znaleźć można zastosowanie słoiczka z dynią i ziemniakami. Kreatywnie posłużyłam się nim jak moździerzem do zgniatania orzeszków do piernika. Desingerski piernik z fistaszkami będzie! Powącham i napisze.

zaskakująca zmiana frontu

2008-12-27T11:03:00.008+01:00

W ostatnim poście dotyczącym nietolerancji (sic!) nie napisałam o dwóch aspektach leczniczej diety, które okazały się najbardziej zaskakujące:

1. Na diecie ziemniaczano-ryżowej, gdzie miłym urozmaiceniem i nagrodą czasem są fryteczki, można schudnąć. Domyślam się, że może to być moja osobnicza reakcja, nie mniej przyjemna!

2. W związku ze słabym czuciem się na samych węglowodanach i nie możliwością włączenia do diety produktów mlecznych zostałam zmuszona (sam mój ogranizm to na mnie wymusił) do włączenia do diety mięsa. Wszyscy są zaskoczeni, bo do jego koneserek ani amatorek nigdy nie należałam. Robią miny i zdjęcia moich min:

I poza twarzowego wyrażania emocji

Są też tacy co dziwią się zwykłym ziemniakom...

Są na szczęście też tacy którzy nie dziwią się niczemu i potrafią z radością obwieścić gotowość do spożycia mojego słoiczka HIPP pt "Risotto z indykiem i marchewką!". Dzięki Ci FRAZO!
Link a'propos: http://www.aktivist.pl/miejsce/localId,13674,fraza-miejsce.html

rozwiązanie

2008-12-26T13:38:00.004+01:00

Nie jest jak spodziewali się niektórzy. Rozwiązanie to nie rozwiązanie ciąży. Na razie zagadki.

Otóż od 10 grudnia jestem na diecie, która nie miała sprawić, że schudnę. Jej założeniem jest zniesienie alergii, która okazała się nie alergią w rozumieniu reakcji immunologicznej, a nietolerancji pokarmowej. W uproszczeniu: nie mam pewnych enzymów, które przetrawią mi jedzenie (i picie), dlatego, jak niektórzy mieli okazję (bo raczej nie była to przyjemność) obserwować, pojawiają się na mojej skórze objawy nietolerancji w postaci różnobarwnych i różnokształtnych plam kwiecistych.

Lekarz, który postanowił skończyć z moim cierpieniem, zalecił dość restrykcyjną dietę złożoną z: ryżu, ziemniaków, marchwi i indyka (wszystko w wersji uduszonej). Całe szczęście w przypadku widocznej poprawy mogłam wprowadzić do diety: osełkowe pełne masło, kaszę gryczaną i jęczmienna, dynię, buraczki, cielęcinę, słodkowodne ryby, gorzką, bez mleczną czekoladę. Próbowałam też jogurtu naturalnego, jednak efekt był nieprzyjemny i zaskakujący. Przyjemność ta zakończyła się w toalecie. Także jogurt odpadł. Brakuje mi świeżych warzyw, owoców, kawy...

Zaskakującym okazał się fakt, że chudnę i jestem coraz bliższa 36! Mam nawet świadka na to, że wszystkie sukienki, które brałam pod uwagę na bal były w rozmiarze 36.

Oby tak dalej, oby do sałatki.

A żeby sprostać wymaganiom stawianym przez wstawianie mojego bloga w kategorii: kulinarne, oto najzabawniejsze spagetti mojego życia:

Potrzebne:
makaron ryżowy, trochę wrzątku
słoiczek dyni z indykiem HIPP
pieprz

smacznego!

Cóż, że jestem nudna.

2008-12-09T00:19:00.002+01:00

W końcu to...

zagadka nr 2

2008-12-07T22:43:00.001+01:00

Co zmieniło się w moim życiu?

ruch to zdrowie

2008-11-22T14:17:00.004+01:00

mały bilans ruchu w perspektywie ostatniego tygodnia:

niedziela:
...

poniedziałek:
prowadzenie zajęć tanecznych: 4,5h
bieg do tramwaju: w sumie około 10min

wtorek:
prowadzenie zajęć tanecznych: 3,5h
biegi do komunikacji miejskiej: około 10min

środa:
joga: 1h
prowadzenie zajęć tanecznych: 4h
biegi komunikacyjne: około 15min

czwartek:
chodzenie po schodach wydziału: w sumie około 30min

piątek:
długi nocny spacer na wysokich obcasach: w sumie około 2h

sobota:
planowana ścieżka baunsów (pozdrawiam autorkę tego zwrotu!): około 3h

i co wynika z tej arytmetyki?

miesiąc po

2008-10-12T20:12:00.009+02:00

Z okazji minięcia miesiąca od mojej ostatniej imrezy urodzinowej postanowiłam zająć się dość dziwną sprawą z nią związaną. Po imprezie zostało mi troche wódki, dużo lodu, 2 kwiatki w doniczkach i szczoteczka do zębów. Nie moja. Czyja? Oto zagadka! Na zdjęciu po lewej. Zamieszkała w kubku z moja zieloną 12 września. Może ktoś zauważył zniknięcie swojej? Czakam na właściciela, to znaczy ona czeka:)

A żeby post pasował do tematu bloga... Kiedyś wymyśliłam taką dietę: Nosisz ze sobą wszędzie szczoteczkę i pastę do zębów. Jeśli zjesz cokolwiek- idziesz myć zęby. Dieta ogranicza podjadanie między posiłkami. Bo któż chciałby myć zęby w toalecie w Macu, albo w publicznej na dworcu?

największy hit 1940!!!

2008-09-13T13:57:00.006+02:00

Piosneczka, na którą natrafiłam dziś, odpoczywając po wczorajszym urodzinowym (chorwackim ;) rumie z colą. Posłuchajcie sobie, od razu sie poprawia, na przykład pogoda.

http://pl.youtube.com/watch?v=MWY4_GyLufI

The Andrews Sisters

If you ever go down Trinidad
They make you feel so very glad
Calypso sing and make up rhyme
Guarantee you one real good fine time

Drinkin' rum and Coca-Cola
Go down Point Koomahnah
Both mother and daughter
Workin' for the Yankee dollar

Oh, beat it man, beat it
Since the Yankee come to Trinidad
They got the young girls all goin' mad
Young girls say they treat 'em nice
Make Trinidad like paradise

Drinkin' rum and Coca-Cola
Go down Point Koomahnah
Both mother and daughter
Workin' for the Yankee dollar

Oh, you vex me, you vex me

From Chicachicaree to Mona's Isle
Native girls all dance and smile
Help soldier celebrate his leave
Make every day like New Year's Eve

Drinkin' rum and Coca-Cola
Go down Point Koomahnah
Both mother and daughter
Workin' for the Yankee dollar

It's a fact, man, it's a fact

In old Trinidad, I also fear
The situation is mighty queer
Like the Yankee girl, the native swoon
When she hear der Bingo croon

Drinkin' rum and Coca-Cola
Go down Point Koomahnah
Both mother and daughter
Workin' for the Yankee dollar

Out on Manzanella Beach
G.I. romance with native peach
All night long, make tropic love
Next day, sit in hot sun and cool off

Drinkin' rum and Coca-Cola
Go down Point Koomahnah
Both mother and daughter
Workin' for the Yankee dollar

It's a fact, man, it's a fact

Rum and Coca-Cola
Rum and Coca-Cola
Workin' for the Yankee dollar

wysoka temperatura i odpowiednie ciśnienie

2008-09-06T14:00:00.013+02:00

Po wczorajszym załamaniu nad popcornem i filmem, w którym wszyscy byli chudzi, czas sie wziąć w garść. Dość jęczenia i chowania głęboko w szafie ciuchów, w które się wciąż nie mieszczę. Okazuje się, że mimo 'diety' jest ich coraz więcej. Martwię się. Dlatego bardziej lub mniej rozsądnie pojęłam koalicję ze wspomagaczami odchudzania. W wyniku efektu ubocznego- wysprzątałam mieszkanie i zrobiłam porządki w dokumentach. Energia buzuje. Do tego efektu jest dziś wprost wymarzona dla mnie pogoda- słońce i ciśnienie 1008 hektopaskali. Więc ku zaprzeczeniu diecie szabatowej (http://wroc36.blogspot.com/2008/07/szabat-szalom.html), dziś początek prawdziwej Diety. Trzymajcie kcuki! Może by tu jakieś zdjęcie... Niech będzie! Pożegnanie z kuchnią. Na jakiś czas zakaz wstępu w nieuzasadnionych przypadkach!

łamigłowka

2008-09-01T23:39:00.006+02:00

Który obrazek nie pasuje do pozostałych?

Sanok

2008-09-01T23:37:00.001+02:00

zupa czosnkowa na katar i na inne złe rzeczy

2008-09-01T23:03:00.019+02:00

Wczoraj skończyłam wyjezdne wakacje. Po Białym Dunajcu, Izraelu, Londynie i Sanoku, czas na Warszawę. Z Sanoka przywiozłam katar, z którym dzielnie walczę różnymi sposobami. Dziś wieczorem wypróbowywałam zupę czosnkową. Wymyśliłam ją sobie w związku z silnym zapotrzebowaniem na zawarte w czosnku składniki. Zawsze wiedziałam, że to specjalna roślina, ale dopiero dziś okryłam na czym polega jego działanie i dlaczego podskórnie go potrzebowałam.

Według Wikipedii "Czosnek ma działanie silnie antybakteryjne (działa podobnie do antybiotyku), a także hamuje namnażanie drożdżaków w układzie pokarmowym, ma również działanie przeciwmiażdżycowe i przeciwrakowe. Według legend, czosnek wydziela zapach zabijający wampiry; dlatego w starożytności ludzie robili sobie łańcuchy z czosnku, by zabezpieczyć się przed złem." Teraz wszystko okazało się jasne- potrzebowałam zabezpieczyć się przed złem. Dla wszystkich, którym złapie ZŁY katar podaje prosty i bardzo błyskawiczny przepis na zupę.

Potrzebne:

-pół główki czosnku

-litr wody

-pół pęczka pietruszki

-2 szczypty pieprzy cayene (chilli)

-2 kostki bulionu warzywnego (trochę się wstydzę, że używam tak nieszlachetnej ingrediencji, ale musicie mi wybaczyć nie ugotowanie wywaru ze świeżych warzyw- mam ZŁY katar)

-serek topiony (taki w kiełbasce lub sreberku) ziołowy/czosnkowy (sic!)/ paprykowy/ śmietankowy. W sklepie widziałam też szynkowy i łososiowy, pierwszemu nie zaufałam z zasady, drugiemu po przeczytaniu składu, w którym nie było łososia...
-trochę oliwy

W garnuszku rozgrzewam oliwę i wrzucam na nią zmiażdzony/poszatkowany czosnek. Krótko smażę. Zalewam przygotowanym wcześniej bulionem. Podgrzewam jeszcze chwilę i dodaje serek, mieszając dokładnie żeby się rozpuścił. Doprawiam pieprzem i posypuję natką pietruszki. (Parzę się przy nalewaniu). Piję gorące. Mam nadzieje, ze zdrowieje. Rozgrzewa i walczy z katarem.

Efekt w kubku poniżej. Myślę, że można jeść z grzankami, pokrojonymi naleśnikami, czy lanymi kluseczkami. Kwestia gustu. W moim przypadku kwestia diety:)

udusiłam biedronkę i zrobiłam niezła zadymę

2008-08-13T22:31:00.011+02:00

Jako kara za nie trzymanie się diety spadły na mnie plagi egipskie. Rano stęskniona za izraelską kuchnią przygotowałam sobie pyszną i piękną szakszukę (już prawie mam przepis idealny!). Pod koniec jedzenia w moich ulubionych okolicznościach (łózko, gazeta, komputer) w szakszuce znalazłam uduszoną biedronkę dwukropkę. Niestety nie mam jej uwiecznionej, ponieważ gdy tylko ją zobaczyłam odezwał się we mnie atawistyczny lęk przed trucizną. Więc czym prędzej ją usunęłam (wraz z resztą szakszuki) i poczęłam sprawdzać co mówi o biedronkach toksykologia. cytuję mniej lub bardziej godną zaufania Wikipedię (tylko co smaczniejsze kawałki): "Zaniepokojone larwy lub dorosłe chrząszcze wydalają poprzez stawy nóg hemolimfę o żółtym zabarwieniu, która ma trujące właściwości". Po kliknięciu na wspomnianą hemolimfę przeczytałam coś jeszcze straszniejszego: "Hemolimfa - płyn ustrojowy bezkręgowców posiadających otwarty układ krwionośny: wstężnice, stawonogi (owady, skorupiaki), żachwy, mięczaki. W jej skład wchodzą komórki pełzakowate, które mają zdolność fagocytozy, w jej osoczu może być rozpuszczony barwnik oddechowy: hemocyjanina, chlorokruoryna lub hemoerytryna." Tak więc niewiele się dowiedziawszy odetchnęłam z myślą, że może za duża jestem żeby mnie taka dwukropka powaliła. Poniżej zdjęcie z momentu, kiedy jeszcze nie byłam świadoma zawartości mojego talerza:

Późnym popołudniem postanowiłam znów uraczyć siebie i bliskich czymś z regionu bliskowschodniego. Z prostych, a szlachetnych składników przygotowałam pierwszy w moim życiu samodzielny falafel. niewinnie wyglądający ingrediencje na patelni zrobiły niezły szum, a za chwilę taki dym, że zrobiło się ciemno.

Chyba jakaś zła żyła wodna pełznie pod moją kuchnią ostatnio. Sądzę, że nie bez znaczenia w historii kuchennych wpadek będzie moja zbliżająca sie wyprawa do "stolicy najlepszej kuchni- Londynu". Bon apetit! Nie duście biedronek! Cieszę się, że mimo całego dymu moje cenne znajomości nie poszły z dymem:) (pozdrawiam piątkowych Państwa Młodych, moją kochaną Współlokatorkę i najlepszą Siostrę jaką mam!)

istny Meksyk

2008-08-12T10:05:00.006+02:00

Po powrocie do domu mam wrażenie, że wszystko staje na głowie.

Nie gotuję, nie robię zakupów, nie sprzątam mieszkania, właściwie robię tak mało, a zmęczona jestem tak bardzo. Jem mało, bo nic nie mam w domu. Znakiem normy będzie wyjście po zakupy do mojego kochanego warzywniaka. Trzymajcie kciuki, bo na razie tylko Meksyk wokół mnie:)

Strzeż się karmiciela!

2008-08-11T11:29:00.006+02:00

Uwaga! Po Warszawie grasuje niebezpieczny karmiciel! Portret pamięciowy: obcokrajowiec, świetnie mówi po polsku, zawsze ma w zanadrzu zestaw karmiciela: oreo dream lub inne tacos z humusem. W obecności ofiary jest stanowczy i nie poddaje się w obliczu porażki. Działa według przemyślanego planu: karmi, wmawiając ofierze, że to jest nagroda za to jaka była dzielna w zdrowym jedzeniu przez ostatni czas. Jest bezlitosny, a na dodatek chudy. Jak on może?!

miesiąc bez

2008-08-11T10:38:00.013+02:00

Wracam do Warszawy po miesiącu bez gotowania, co nie znaczy, że bez jedzenia. Bynajmniej. Pierwsze 2 tygodnie tego okresu to czas ziemniaków i glaszu, więc raczyłam sie tym pierwszym oraz odświętnie zielonymi jabłkami. Nawet alarm powodziowy nie był w stanie zatrzymać mnie w drodze po witaminy.

Obóz od strony kulinarnej byl kiepski, ale mogło to mieć jedynie pozytywny wpływ na moją dietę, tak więc po Białym Dunajcu stałam się już nieco bliższa tutułowi bloga. Oprócz powodziowych i jabłkowych widoków raczyłam się jako pani wychowawczyni również takimi:

Po swojskim Białym Dunajcu nastał egzotyczny Erec Israel.

Nie było mowy o gulaszu, były za to inne pokusy... Oto ciepłe ciasteczka daktylowe od Druzów (wciaż nie znamy druzyjskiej tajemnicy i żadnemu, nawet rudemu, świrowi nie uda się jej poznać:)

Więcej o pociągających opuncjach, gazowanych mango, czekoladowym kibucu na pustyni oraz o tym jak stałam sie egzotycznym kwiatem już wkrótce... Ach i będzie też o karmicielu...

pierwsze zdjęcia

2008-07-10T20:27:00.008+02:00

dziś aparat foto się urzeczywistnił. Robi piękne zdjęcia! The very first:

i mój ulubiony warzywniak, gdzie ostatnio zaopatruję się głownie w cukinie:

Tak się jednak składa, że na jakiś czas będę musiała przestać tu pisać. przerwa potrwa około miesiąca. Przez ten czas będę robić zdjęcia, w wolnych chwilach będę obmyślać przepisy. Na gotowanie nie będę jednak miała czasu. Miejmy nadzieję, że wrócę szczupła i wysoka i z masą pomysłow na gotowanie. Cytując PanaCygaro, poprawię się i napiszę blog o jedzeniu, a nie o niejedzeniu. Pozdrawiam wszystkich i się pakuję!

ciśnienie

2008-07-10T20:20:00.036+02:00

Dzisiejszy poranek przypomniał mi pewną teorię dotyczącą jedzenia i ciśnienia tętniczego oraz poniekąd dobrego nastroju oraz tendencji do tycia. Jak wcześniej wspominałam w imię Świętej Profilaktyki udałam się na pobranie krwi. Kiedyś bardzo obawiałam się tego zabiegu, teraz zrobiłam się już chyba doroślejsza i przestałam się lękać. Na zupełnym luzie w czwartkowy poranek poszłam dać sobie pobrać odrobinę płynu w celach analitycznych. Mój chill out okazał się jednak zbyt głęboki i pani pielęgniarka powiedziała: 'No nie wiem, nie ciurka!' i spróbowała jeszcze raz, potem z drugiej ręki, aż w końcu jej się udało. Dla lepszego efektu musiałam wykonać kilka ćwiczeń gimnastycznych, a następnie w związku z wybitną bladością, położyć się na kozetce.

Po tym dziwnym zabiegu w mojej głowie zapaliło się 'coffee emergency'. Czas na mocną kawę i śniadanie. Próbowaliście kiedyś zjeść śniadanie na mieście? To dość dziwne, ale Warszawa w przeciwieństwie do paru sąsiednich stolic nie ma tradycji jedzenie śniadań poza domem. Kiedy rozmarzałam się o owocach i latte o poranku w berlińskiej kawiarni, dotarło do mnie, że znaleźć śniadanie o 8.30 jest bardzo trudnym zadaniem. Koniec końców udało się nam (mi i mojemu bułgarskiemu przyjacielowi) znaleźć przyjemne, otwarte i serwujące śniadania miejsce.

Pociągnę tu wątek berlińskiego latte. Bo dla mnie to zjawisko, o którym śnię... Miseczka (tak, MISECZKA) gorącej kawy z mlekiem. Bardzo tęsknię za tym sposobem podawania, więc jeśli znacie miejsce, gdzie latte podają na śniadanie w miseczce, proszę zabierzcie mnie tam!

Miało być też o teorii związanej z ciśnieniem. Przypadek przy pobieraniu krwi potwierdził to, że mam niskie ciśnienie w ogóle. Według niektórych wiąże się ono z tym, że bardzo lubimy jeść. Ta zależność nie jest jednak aż tak prosta. Jeśli mam niskie ciśnienie, to po zjedzeniu czegoś zaczynam się czuć lepiej niż przedtem. Dzieje się tak dlatego, ze proces trawienia wymaga żeby mój organizm nieco 'przyśpieszył', wszedł na wyższy bieg, dlatego podnosi się ciśnienie. Kiedy nauczę się tej zależności, jedzenie nie będzie miało już tylko jedzeniowego waloru, będzie wpływało na mój nastrój przez podniesienie ciśnienia tętniczego. To po nie będę więc sięgać w momentach kiepskiego samopoczucia. Zdaje się, że już w te sidła wpadłam:)

cukinia po raz trzeci, sprzedane

2008-07-10T00:39:00.013+02:00

Dziś znów była cukinia. Tym razem w plasterkach i z syrem. Syr dostałam w prezencie od mojej kochanej Wspołlo. Syr jest z Kijowa. Nie bardzo potrafię określić do jakiej rodziny serów należy, ale podejrzewam, że może mieć coś wspólnego z hinduskim serem panir, którego używa moja siostra. Podobieństwo leży w nieroztopialności. Oba te sery nie rozpływają się pod wpływem temperatury. Ser jest umiarkowanie słony, z wyglądu przypomina mozzarelle z solanki, ale jest istotnie bardziej kruchy. Jeśli ktoś wie co to, czekam na komentarze. Pomyślałam sobie wczoraj, że czas zrobić porządki w lodówce, więc potrawa, która opiszę jest dość specyficzna. Oczywiście jestem pewna, że można ją przygotować w innych konfiguracjach składnikowych i wciąż będzie ciekawa, jednak nie wolno zapomnieć, że najważniejszą sprawą w przypadku moich kanapeczek na ciepło jest nieroztapialność sera.

Czego użyłam:
mała, młoda (wciąż!) cukinia
resztka tajskiej marynaty czosnkowo-bazyliowo-paprykowej do smażenia (ze słoiczka)
czosnek
dodatkowa bazylia
oliwa
nieroztapialny syr
sól

Najpierw przygotowałam 'marynatę' do słoiczka i zawartością w ilości ledwo ledwo, lecz wciąż mocno i pięknie pachnącej dodałam nieco oliwy, rozgnieciony czosnek, bazylię poszatkowaną (może być też suszona). Posmarowałam tym centymetrowe krążki cukinii, z każdej strony. Zostawiłam na parę minut, a w międzyczasie pokroiłam ser na kawałki odpowiednie krążkom. Kolejną fazą było zrobienie mini kanapeczek: cukinia-syr-cukinia. Naczynie żaroodporne wyłożyłam folią alu i ułożyłam kanapeczki. Po ok. 10-15 minutach (nie pamiętam dokładnie) w piecyku, gorące kanapeczki były gotowe i pachniały w całej mojej kamienicy (pozdrawiam sąsiadów). Polecam wariacje na temat takich kanapeczek. I oczywiście podzielenie się nimi!

ładna cukinia w nagrodę

2008-07-07T12:58:00.025+02:00

Dziś przygotowałam coś nieco bardziej pełnego niż przez ostatnie dni, ale to w nagrodę za to, że jestem dzielna i wstałam baaardzo wcześnie żeby pojechać na badania w imię Świętej Profilaktyki. A niżej przepis na pyszną cukinię (sezon tanich warzyw trwa!). Polecam przepis i badania.

Zielona cukinia (bo niby, że czerwona?)

potrzebne:
średnia, kształtna (!) cukinia
jajko
szczypiorek/dymka/szalotka (nigdy tak naprawdę nie odkryłam czym różnią się te stadia, ani nawet nie znam ich właściwej kolejności, chodzi mi w każdym razie o zielone z kawałkiem białego i nie mówię tu o porze! Jeśli ktoś wie, o co w tych wszystkich cebulach chodzi proszę o wyjaśnienie!)
czosnek
serek camembert, light oczywiście (i tu grzech: tłusty i jednocześnie alergicznie niebezpieczny ser, ale nie mogłam wymyślić niczego innego... wszystko, co pasuje - uczula)
pieprz i sól
troszkę oliwy (najlepiej czosnkowej, albo paprykowej, może też być jakaś ciekawa ziołowa)

Jak to zrobić:
cukinie myjemy dokładnie (bo nie będziemy obierać- jest przecież świeża i młoda), a potem przekrajamy wzdłuż na pół, tak aby powstały dwie 'gondolki' (bardziej kajaki:/). Łyżką do zupy, która ma najostrzejsze brzegi wydrążamy środek z cukinii, zostawiając przy skórce jakieś 2-3cm. Środek kroimy na mniejsze kawałki i podsmażamy z czosnkiem na oliwie. Jak cukinia zmięknie wykładamy do miski (jeśli nabrała dużo wody albo odparuj ją, albo wyjej), w której dodamy do cukinii pokrojoną dymkę, sól, pieprz, jajko, i małe kawałki serka. Mieszamy tę masę i nakładamy do kajaków. Wstawiamy do piecyka na 15, góra 20 minut. Ja robiłam z wiatrakiem, więc było krócej. Wyjmujemy jak zrumieni się z wierzchu i zetnie się cały ten farsz. Pamiętaj żeby piec na folii alu, bo jak cukinia jest krzywa, to jajo może wypłynąć trochę, a tak folia kontroluje sytuację. Można jeść na ciepło, albo na zimno- tak samo dobre. To bardzo ładne danie. Jak wystygnie można też wstawić na chwilę do lodówki, potem pokroić na mniejsze kawałki i zapakować na wynos we wspomniane pudełka:)

Dla nie alergików- można dodać jakiejś ryby, pomidorów, papryki, i czego tylko chcecie. Teraz pomyślałam, że w mojej wersji może być też zielony groszek, mrożony na przykład- nie z puszki! Ale akurat nie miałam.

Mały sukces: nie byłam w stanie zjeść całości, chyba zmniejszył mi się brzuszek. Połowa zapełniła mnie po uszy (i to ta mniejsze- jakby były mniejsze i większe połówki:)

rozmiar G istnieje!

2008-07-05T19:55:00.008+02:00

Opowieść sprzed kilku kilo... W pewnym momencie tycia/odchudzania (jakiś czas temu te okresy niewiele się od siebie różniły) pomyślałam: 'to bez sensu, nie mogę zrzucić tych paru kilo, bo nie i już, taką mam budowę i koniec). Wtedy przeczytałam rewolucyjną broszurkę 'Nie! namiotom w brudnym beżu' z 'Wysokich Obcasów' (http://kobieta.gazeta.pl/wysokie-obcasy/1,53662,5017396.html) i zdałam sobie sprawę, że mój przypadek nie jest beznadziejny, i że wciąż jest dla mnie nadzieja. Bo przecież jak można nie być szczupłą, wysoką blondynką mając obwód pod biustem 60cm?! Teraz jednak mimo, że jestem pełną, niską brunetką, zachodzę w głowę poszukując odpowiedzi na pytanie jak można przez całe 22 lata myśleć, że ma się rozmiar 75C? (och, może przesadziłam z tymi latami). Dla nie wtajemniczonych, to właśnie obwód pełni główną funkcję przypisywaną tradycyjnie ramiączkom i miseczkom- podtrzymuje cały ciężar. Pomyślałam: 'Skoro wiem już jaki mam rozmiar, a mój obwód jest tak malutki, czas by reszta ciała miała szanse stać się nieco bardziej do niego proporcjonalna. Skoro jest u mnie taki, a nie inny, to może właśnie szczupłość (wysokość odrzuciłam robiąc sobie kiedyś drzewo genealogiczne mojej rodziny na podstawie wzrostu, a jasność nijak koreluje się z moją całą osobą, nieprawdaż?) jest mi pisana!

To była pierwsza myśl, druga: 'żaden z moich staników nie jest na mnie dobry!'. I tu zaczyna się zakupowa, długa historia... Zacznij więc szybko wymianę swojej gorseciarskiej garderoby! Wskazówki na boskiej stronie: www.stanikomania.blox.pl (link w ulubionych blogach:) . Acha! I koniecznie uwierz w rozmiar K.

Szabat Szalom...

2008-07-05T13:34:00.008+02:00

...czyli parę słów o diecie szabatowej. Otóż to bardzo fajny sposób myślenia, fajna dieta, ale niestety nie działa. Na czym polegała? Cały tydzień się ograniczamy- zero chlebka, makaronu, słodkości, a w Szabat wszystko wolno. To 24 godziny bez myślenia, co jak jest słodkie, mączne, czy tłuste. Przyjemna idea odpoczynku. Jednak w skutkach nijaka. Da się spokojnie nadrobić niejedzenie w trakcie tygodnia w jeden dzień. Nawet z nadwyżką. Pomysł miałam uroczy, wykonanie perfekcyjne, tylko założenia jakieś niewłaściwe. Dlatego porzuciłam ten pomysł i zaczęłam szukać czegoś innego.

Efektem jest stan aktualny. Moim przekleństwem jest to, że umiem zjeść naprawdę dużo. Nawet, kiedy nie jestem głodna. Cała chała? Żaden problem!

Teraz misją mojej głowy (tak teraz ona zawiaduje procesem odżywiania reszty!) jest dawanie jeść dopiero gdy jestem głodna. Nie ma jedzenia dla samego jedzenia. Jest przecież tyle rzeczy, które jemy tylko dlatego, że przyjemnie się to chrupie, albo ma fajną konsystencję, albo lubisz na to patrzeć. Nie chcę odbierać sobie przyjemności jedzenia, ale chcę sprawić żebym zaczęła doceniać jak fajne jedzenie może być, a nie tylko jak dużo go może być. Z moich ostatnich odkryć- kefiry są fantastyczne- mają świetną fakturę, smak szczypiący w język, więc przyjemnie się je je.

Lubię też ładne jedzenie. Sprawdź jak wygląda ogórek pokrojony w długie paski, które możesz zwinąć w ruloniki, polać jogurtem, posypać świeżą miętą z ogródka mamy, malutkimi, uroczymi kiełkami i fajnymi w chrupaniu pestkami słonecznika. Już wiesz, o co mi chodzi. To jest piękne!

Sama wymyślam, co jem- troszkę kieruję się tym czy coś ma dużo, czy mało węglowodanów, czy jest ciężkie, czy nie. Nie jem ze względów węglowodanowych rzeczy mącznych i słodyczy. Jem dużo wodnistych warzyw (kalarepka, ogórki, marchewki, cukinie, brokuły itd), jem też suszone owoce, bo są pyszne:), chyba nie ma innego, bardziej racjonalnego powodu. Piję dużo różnych ziołowych herbatek, piję matę, piję wodę.

Dodatkowo staram się unikać podłych alergenów, idzie dobrze- omijam pomidory, ryby, drożdże, selery, papryki, cytrusy, owoce drobnopestkowe, orzechy, miód i czekoladę. Nie udało mi się jednak wczoraj ominąć kota. Moja przyjaciółka miała go pilnować pod nieobecność właścicieli. Co ciekawe dołączona była do niego instrukcja. Cytuje: "Kot nigdy nie widział dworu". Żal mi, więc było go przez balkon wyrzucić. Mam ogólnie problem z kotami... Teraz objawia się on na moich powiekach i policzkach, katar już przeszedł. W całej instrukcji nie mogłyśmy znaleźć imienia tego kota. Dla mnie w sumie moje uczulenie może mieć bezimiennego sprawcę. Trudno.

blog kulinarny

2008-07-03T23:22:00.001+02:00

Moi przyjaciele wiedzą, że jestem stałą, żeby nie powiedziec maniakalną, czytelniczką blogów kulinarnych. Wiedzą też, że moim małym marzeniem jest założenie takiego ze zdjęciami jedzonka mojego przepisu. Będą więc zaskoczeni, że zaczynam oto pisać blog będący zaprzeczeniem powyższego. Blog o niejedzeniu. Niechże on będzie afirmacją przez negację...

No ale nie mogę sie wprost powstrzymać od pochwalenia się pomysłami kuchennymi z trudnego czasu diety...

Purre z kalafiora:
Indeks glikemiczny jest bardzo niski, jednocześnie można naprawdę się najeść...
Gorącego kalafiorka miksujemy z solą, pieprzem, gałką muszkatołową i dużą ilością pokrojonego koperku. Masa ma mieć konstystencje porządnego purre z ziemniaków. Dla nie będących na diecie można dodać nieco masełka, ale bez też niezłe! I dobrze wygląda! Podejrzewam, że mięsożerni mogliby tego używać jako substytutu ziemniaków do towarzystwa kotletom.

Fasolka zatarowa:
warzywa sezonowe rules!
fasolke ugotowaną polewamy takim sosem: oliwa z oliwek, sól, zatar (bliskowschodnia mieszanka tymianku i sezamu, mmm), czosnek, proporcje zależna od planowanch czynności na potem (kwestia czosnku, kwestia smaku). I już. Radzę pokroić fasolkę przed gotowaniem na mieszczące sie do buzi kawałki (ja tego nie zrobilam za pierwszym razem)

Cukinia bazyliowa:
(to był pierwszy dzień diety)
Cukinie kroimy w plasterki cienkie, przez całą długość, posypujemy solą troszkę i odstawiamy na 10minut. Smaży się w malutkiej ilości oliwy czosnkowej i wyjmuje na papierowy ręcznik. Potem jeszcze cieplutkie polewa się jogurtem naturalnym wymieszanym z pokrojoną świeżo bazylią i pieprzem.

Każde z tych mini dań było bohaterem któregoś dnia mojej diety. Był też dzień surówki z kalafiora, ale nie chce do tego wracać, bo to był też dzień 'muszę do czegoś w końcu wykorzystać ten majonez', a jak wcześniej pisałam to bzdura. Więc wstydzę się majonezowej surówki...

P.S. Jak wszystko sie dobrze ułoży, niedługo pojawią się zdjęcia jedzenia/niejedzenia. Marzenie o aparacie okazuje się być coraz bliższe spełnieniu.

Zamaskowana

2008-07-03T22:57:00.000+02:00

Czego nie powinnaś robić przechodząc na dietę, jeśli naprawdę chcesz wyglądać choć trochę jak Audrey Tatou z 'Amelii' (no może nie akurata z tego zdjęcia... choć do tego jej wizerunku najbardziej zbliżony jest mój) :

*zapraszać koleżanek- to często kończy się jedzeniem zakazanych rzeczy (np. podkradaniem chrupków od ich 10miesięcznego dziecka, zrobiłam też koktail truskawkowy z lodami... same grzechy- również alergiczne...)

*przyjeźdzać do domu rodziców- patrz wyżej (oni zawsze mają pełną lodówkę, a nawet jeśli nie to zawsze znajdzie się coś, czego nie ma u Ciebie (zwłaszcza jesli Ty masz pustą). Co z tego, że zabrałaś ze sobą paczkę herbatki odchudzającej... Poza tym nie działa tu trick chodzenia po domu w samych majtkach- żeby obserwować w lustrze, to nad czym pracujemy.

Podsumowując- dziś był dzień grzechów. A to przecież jeszcze nie Szabat! (o szabatowej diecie wkrótce)

jak się tyje w Izraelu

2008-07-01T15:08:00.000+02:00

Dokładnie rok temu w rozmiarze 'małe 36' szykowałam się do wakacyjnego wyjazdu do Izraela. Wycieczka oprócz niezwykłych doznań poznawczych dostarczyła mi jeszcze dość specyficznego, ważącego 6 kg bagażu. Całe szczęście, że na lotnisku sprawdzane są tylko gabaryty walizek, a nie również pasażerów, bo tej kontroli pewnie bym nie przeszła. W trakcie moich 20dniowych wakacji jadłam same pyszności oczywiście. Zakochałam się w: zatarze, thinie, humusie z grzybami, picie, granolach, arbuzie ze słonym serem, szakszuce, boskim falaflu, chałwie, cukierkach kokosowych, suszonych figach... Ogólnie rzecz biorąc byłam bardzo kochliwa. Wyjazd bardzo udany i przyjemny, mniej przyjemne próby założenia letniej sukienki... Po wyjeździe nie mogłam tak po prostu rozstać się ze wszystkimi moimi kochankami, w końcu też mam serce! A w związku z moja wrażliwością na nieszczęście pielęgnowałam ich czule, tak że znów kolejne 6kg (ta liczba mnie prześladuje!) na swe barki (chyba na biodra) przyjęłam.

Przez niecały rok od tamtego czasu musiałam powiększyć moją garderobę (w obu znaczeniach). Jednak nie zgadzam się jej powiększać kolejny raz, bo... W ostatnich dniach sierpnia znów jadę do Krainy Mlekiem i Miodem Płynącej. Czas się wziąć za siebie. Od wczoraj (dobra data- poniedziałek, choć 1 lipca dopiero dziś) przechodzę na dietę ze wszystkimi obowiązkami i prawami w jej konstytucji zapisanymi! Wracam do małego 36!

Na początek parę rzeczy, które charakteryzują mnie jako 'kobietę od wczoraj na diecie':

*mimo, że wiem ile powinnam zjeść, aby się najeść jem więcej, bo proces przyjmowania pokarmów (eh, te naukowe pojęcia zupełnie nie pasują do tej czynności w moim wykonaniu) jest u mnie zbyt szybki i zbyt kompulsywny. Czas znaleźć czas na jedzenie!

*nigdy nie zostawiam nic na talerzu, czyli jeśli zrobię za dużo tych ziemniaczków, to szkoda mi ich zostawić/wyrzucić, takie mam dobre serce. Czas zdać sobie sprawę, że nie mieszkam sama, moja współlokatorka chętnie przyjmie zaczęty słoiczek majonezu i już nie będę 'musiała' dać go do sałatki żeby się nie zmarnował. Moja współlokatorka chętnie po powrocie z pracy zje coś, co ugotuję. Czemu nigdy wcześniej o tym nie myślałam?! Czyżby proces wcinania anulował u mnie procesy myślenia?

*mam niezwykłe szczęście, że moja współlokatorka jest mięsożerna (ona też ma szczęście swoją drogą, że ja nie jem mięska), bo mimo, że lodówka zastawiona kiełbachą, to mnie do niej nie ciągnie, gorzej byłoby gdyby N. była kluskolubna...

*zabija mnie jedzenie na mieście. Tam to nie pochrupiesz sobie surowego kalafiorka, czy innych lekkich specjałów. Drożdżówka w łapę i biegnę dalej. Oj, czas pakować sobie domowe jedzenie do torby! I tu mała reklama: w Ikei można kupić fantastyczne pudełka na jedzenie w różnych rozmiarach (to prawie jak ja w różnych czasach... na przykład 10 kilo temu:). Komplet 17 sztuk takiej przyjemności to 15zl. Polecam pakowanie sałateczek.

*kolejna zmora- nie piję wody w wystarczającej ilości, bo... jest ciężka. Te butelki są tak niewygodne do noszenia podczas biegania po mieście... Sposób: ograniczam noszenie innych rzeczy w torbie, na rzecz miejsca dla wody. Czas start.

Zdjęcie z początków zmiany rozmiarów